പൂരക്കളി മാഹാത്മ്യം

നമ്മുടെ പരമ്പരാഗതമായ കാര്‍ഷിക സംസ്കാരം എത്രത്തോളം സമൃദ്ധവും അതിശയം ജനിപ്പിക്കുന്നതുമാണ് ? കാര്‍ഷിക വൃത്തിയോടൊപ്പം ഒരു സംസ്കാരം തന്നെ വളര്‍ത്തികൊണ്ടുവന്ന നമ്മുടെ പിതാമഹന്‍മാര്‍ക്ക് HATS OFF. പാടത്ത് എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുത്ത കര്‍ഷകര്‍ക്ക് മീനമാസം അവധിക്കാലമാണ്.പക്ഷെ ഇത് അലസമായി വിശ്രമിക്കാനുള്ള വേളയല്ല.യുവാക്കള്‍ക്ക് ക്ഷീണമകറ്റാന്‍ലഹരിയില്‍അഭയം പ്രാപിക്കാനുള്ള വേളയല്ല.കൈയ്യിലുള്ള മണി അടിച്ച് പൊളിക്കാനുള്ള നേരമല്ല.അടുത്ത അങ്കത്തിന് തയ്യാറെടുക്കാനുള്ള വേളയാണ്.പണിയെടുത്ത് ശിഥിലമായ ശരീരത്തില്‍ ഊര്‍ജ്ജം നിറയ്ക്കണം.അടുത്ത കൃഷിപണിയാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കണം.യുവാക്കള്‍ വഴിതെറ്റരുത് വ്യായാമത്തോടൊപ്പം അല്‍പം ആത്മീയത.അതാണ് നമ്മുടെ സുവര്‍ണ്ണകാല മാഹാത്മ്യം വിളിച്ചോതുന്ന പൂരക്കളി. ഓ..തെയ്തതെയ്താതിത...തെയ്തിത്തത്താതിത. കളരിപയറ്റിന്റെ മെയ്വഴക്കത്തോടെ യുവാക്കള്‍ ചുവടുവയ്ക്കുന്നു.ക്ഷേത്രത്തിലെ ഭഗവാന്റെ് ഗുണഗണങ്ങള്‍ വാഴ്ത്തുന്നു.കഠിനമായ ചുവടുകള്‍ക്ക് ശേഷം ക്ഷേത്രക്കുളത്തില്‍ എണ്ണതേച്ച് കുളി.തേങ്ങ ചിരണ്ടിയിട്ട കഞ്ഞി.ദിവസങ്ങള്‍ നീളുന്ന കളിയ്ക്കൊടുവില്‍ ഓരോ വ്യക്തിയും ശാരീരികമായും മാനസികമായും ഫിറ്റ് അവര്‍ അടുത്ത കൃഷിയിറക്കാന്‍ തയ്യാര്‍, പയ്യന്നൂരിലെ മഹാദേവ ഗ്രാമത്തില്‍വച്ച് കണ്ട പൂരക്കളി പ്രദര്‍ശനവും അതിനെത്തുടര്‍ന്ന് നടന്ന സാംസ്കാരിക ചടങ്ങില്‍നിന്നും ഗ്രഹിച്ച വിവരങ്ങളാണ് ഇത്.മറ്റുമേഖലകളിലെന്നപോലെ ഗുരുക്കന്‍മാര്‍ക്ക് അപചയം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനുണ്ട്.യുവാക്കളുടെ താത്പര്യമില്ലായ്മ.കലയിലെ മായം.ഉദ്ദേശ ശുദ്ധി.പലതരത്തിലുള്ള അപചയം. പക്ഷെ നമ്മുടെ മഹത്തായ ഗതകാല സ്മാരണകളുണര്‍ത്തുന്ന പൂരക്കളിയെ അടുത്തറിയുന്നത് നമ്മുടെ ഗതകാലത്തെ നേരിട്ട്കാണുന്നതിന് തുല്യമാണ്.പരിപാടിയില്‍ സംസാരിച്ച പണിക്കര്‍ ആണയിടുന്നു.വര്‍ഷത്തില്‍ കുറച്ച് കാലം കളിക്കൂ,ഞാന്‍ ഉറപ്പ് തരുന്നു പ്രഷറും പ്രമേഹവും തൊട്ടു തീണ്ടില്ല.നമ്മുടെ ആധുനിക സംസ്കാരം നമ്മെ രോഗങ്ങളിലേയ്ക്ക് നയിക്കുന്നു.കലയും ഭക്തിയും വ്യായാമവും ഒത്തുചേര്‍ന്ന പൂരക്കളി മനുഷ്യന്റെം ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ആരോഗ്യത്തിന് വഴിയൊരുക്കും എന്നുള്ളകാര്യത്തില്‍ സംശയം വേണ്ട.സമൂഹത്തിന് ഇനിയൊര് തിരിച്ച് പോക്ക് സാദ്ധ്യമാണോ ? അസാദ്ധ്യമല്ല.ഇത്തരം പ്രദര്‍ശനങ്ങളും,പ്രചരണങ്ങളും തീര്‍ച്ചയായും പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നു.നമ്മുടെ പൈതൃക സമ്പത്തായ യോഗ,ആയുര്‍വേദം,ഒറ്റമൂലികള്‍,ക്ഷേത്ര സംസ്കാരം എന്നിവയെമറന്ന് പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിലേയ്ക്കുള്ള നമ്മുടെ യാത്രയ്ക്കിടയില്‍,ഒരു പുനര്‍വിചിന്തിനത്തിനുള്ള അവസരമെങ്കിലും ഒരുക്കുന്ന സാംസ്കാരിക സംഘടനകളുടെയും ഒരു പറ്റം യുവാക്കളുടെയും പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍, അഭിമാനം തോന്നുന്നു.

HAPPY BIRTHDAY TO KASARAGOD

1984 മെയ് 24 )ം തിയതി കാസറഗോഡ് ജില്ല രൂപം കൊണ്ടതിനുശേഷം ആദ്യമായിട്ടാണ് ജില്ലായില്‍നിന്ന് മാറി താമസിക്കുന്നത്.ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കുമെന്ന് വിചാരിച്ചതല്ല പക്ഷെ സാഹചര്യങ്ങള്‍ എന്നെ അതിന് പ്രേരിപ്പിക്കുകയും തൊട്ടടുത്ത കണ്ണൂര്‍ ജില്ലയില്‍ കഴിഞ്ഞ കുറേ മാസങ്ങളായി ഞാന്‍ താമസമാക്കുകയും ചെയ്തു.ജില്ലയുടെ ഈ ജന്മദിനത്തില്‍ ഞാന്‍ ഇന്ന് കാസറഗോഡ് കാരനല്ലാതായിരിക്കുന്നു.ജീവിതം അങ്ങനെയാണ് എന്ത് ജീവിതത്തില്‍ സംഭവിക്കില്ല അല്ലെങ്കില്‍ സംഭവിക്കരുത്എന്ന് നാം വിചാരിക്കുന്നുവോ അത് സംഭവിക്കുന്നു.എഴുതി വച്ച തിരക്കഥ പോലെ നീങ്ങുന്ന ജീവിതത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മനോവ്യാപരങ്ങള്‍ക്ക് ഏറെ പ്രസക്തിയില്ല.അത് അനന്തനിയാതാവായ സംവിധായകനും തിരക്കഥാകൃത്തും നിശ്ചയിക്കുന്നു.എന്നിരിക്കിലും കഥാപാത്രത്തെ ഭംഗിയായി അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അഭിനേതാവിന് തന്നെയാണെന്ന്. എന്‍റെ പ്രീ ഡിഗ്രി പഠനകാലത്ത് ഒരു കൂട്ടം ആള്‍ക്കാര്‍ വീട്ടില്‍ മിഠായി വിതരണം നടത്തിയപ്പോഴാണ് ജില്ല രൂപീകൃതമായ വിവരം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത്.അന്ന് അതിന്‍റെ പ്രാധാന്യം എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.കേരളത്തിന്‍റെ വടക്ക് മറ്റു ജില്ലകളില‍നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്ഥമായ സാമൂഹ്യ പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള ചന്ദ്രഗിരി പുഴയുമായി ചേര്‍ന്ന പ്രദേശം തികച്ചും ഒരു സ്വതന്ത്ര ജില്ലയുടെ അംഗീകാരത്തിന് തികച്ചും അര്‍ഹമായിരുന്നു.ചന്ദ്രഗിരി പുഴയക്ക് തെക്ക് ഭാഗം കേരള സംസസ്കാരത്തോട് ഏറെ സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും വടക്കു ഭാഗം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്.കന്നട,തുളു ഭാഷകളും വിവിധ ജാതി മതസ്ഥരും അവരുടെ സ്വതന്ത്രമായ ഭാഷകളും,വളരെ സങ്കീര്‍ണ്ണമായ സാംസ്കാരിക വൈജാത്യങ്ങളും ഈ പ്രദേശത്തെ വ്യത്യസ്ഥമാക്കുന്നു.രണ്ട് സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ അതിര്‍ത്തി പ്രദേശമായതിനാല്‍ത്തന്നെ രണ്ട് സംസ്ഥാനങ്ങളുടെയും സ്വാധീനം ഈ പ്രദേശത്ത് നിഴലിക്കുന്നു. വിശാല ഭാരതം എന്ന സംജ്ഞയില്‍ ഐക്യത്തിന്‍റെ പരിവേഷം വിദേശികള്‍ക്കു പോലും ഒരദ്ഭുതമാണെന്നിരിക്കെ കാസറഗോഡിന്‍റെ സംസ്കാരത്തിന്‍റെ ഭാഷയുടെയും വൈജാത്യം വളരെ സങ്കീര്‍ണ്ണമാണ്.മുഖ്യഭാഷ മലയാളമാണെങ്കിലും കന്നഡ,തുളു എന്നീ ഭാഷകള്‍ക്ക് തുല്യ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.ഇതു കൂടാതെ ഗൌഡസാരസ്വത ബ്രാഹ്മണരുടെ ഇടയിലുള്ള കൊങ്കണി ഭാഷ,ബ്രാഹ്ണരുടെ വ്യത്യസ്ഥ വിഭാഗങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന കന്നഡയോട് സാമ്യമുള്ള ഹവ്യക ഭാഷയും,തുളു ബ്രാഹ്മണന്മാര്‍ സംസാരിക്കുന്ന തുളു ഭാഷയോട് സാമ്യമുള്ള ഭാഷയും,കരാഡ ബ്രാഹ്മണന്‍മാര്‍ സംസാരിക്കുന്ന മറാഠി ഭാഷയോട് സാമ്യമുള്ള ഭാഷയും ഇവിടെ പ്രചലിതമാണ്.പട്ടിക വര്‍ഗ്ഗ വിഭാഗക്കാര്‍ ചിലര്‍ ഇവിടെ മറാഠാ ഭാഷയോട് സാമ്യമുള്ള ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം മുസ്ലീം വിഭാഗത്തിലെ ചിലര്‍ ഹിന്ദി ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നു.ഇതിനെയൊക്കെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഭാഷ മലയാളം തന്നെയാണ്.അതുകൊണ്ട്തന്നെ എല്ലാ ഭാഷാ ഭാഷികളും മലയാളം സംസാരിക്കുന്നു.അതുകൊണ്ട് മലയാള ഭാഷ വികൃതമായി രൂപാന്തരം ഭാവിച്ച അവസ്ഥയിലാണ് കാസറഗോഡ് ജില്ലയിലുള്ളത്.ഇവിടെ മുസ്ലീം വിഭാഗക്കാര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന മലയാളവും,ബ്യാരി ഭാഷയോട് സാമ്യമുള്ള മലയാളവും ഉണ്ട്.കാസറഗോഡ് ഭാഗത്ത് ചെന്നാല്‍,ഏകദേശം ഒരു 200 മീറ്റര്‍ ചുറ്റളവില്‍ത്തന്നെ ഈ ഭാഷകളെല്ലാം തന്നെ നമുക്ക് കേള്‍ക്കാം.ഒരു പ്രത്യക സാംസ്കാരം കാസറഗോഡ് ഭാഗത്ത് നമുക്ക് കണ്ടെത്താന്‍കഴിയില്ല ഒരു സാംസ്കാരിക സമന്വയമാണ് നമുക്ക് ദര്‍ശിക്കാന് കഴിയുന്നത്. കര്‍ണ്ണാടകത്തിന്‍റെ തനത് കലയായ യക്ഷഗാനത്തിന്‍റെ തുടക്കം കാസറഗോഡില്‍നിന്നാണ്.യക്ഷഗാനത്തിന്‍റെ പിതാവ് ശ്രീ പാ‍ത്ഥി സുബ്ബയുടെ ആദ്യാകാല പ്രവര്‍ത്തനം നടന്നത് ജില്ലയിലാണ്.കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ജന്മനാട് കാസറഗോഡ് തന്നെയാണ്.കഥകളിയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള ഈ കലാരൂപം കുറച്ചും കൂടി ലളിതമാണ്.ഇതില്‍ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ സംസാരിക്കുന്നു എന്നത് ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്.കലയോടൊപ്പം പുരാണ ഇതിഹാസ കഥകള്‍ സാധാരണ ജനങ്ങളിലേയ്ക്ക് എത്തിയ്ക്കുന്നതില്‍, യക്ഷഗാനം നല്ല പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.പണ്ടു കാലങ്ങളില്‍ യക്ഷഗാന മണ്ഡലി (ട്രൂപ്പുകള്‍)ഗ്രാമങ്ങല്‍ തോറും സംന്ദര്‍ശിച്ച് തമ്പ് അടിച്ച് യക്ഷഗാനം അവതരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു.ഇന്ന് പ്രചാരം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും യക്ഷഗാനത്തെ നെഞ്ചിലേറ്റി സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ ഇന്നും ഏറെയാണ്. ഉത്തര ഗുരുവായൂര്‍ എന്ന് പറയാവുന്ന കുമ്പള കണിപുര ക്ഷേത്രം,കേരളത്തിലെ തടാക ക്ഷേത്രം എന്നറിയപ്പെടുന്ന അനന്തപുര ക്ഷേത്രം,മധൂര്‍ മഹാഗണപതി ക്ഷേത്രം,കാസറഗോഡ് മല്ലികാര്‍ജ്ജുന ക്ഷേത്രം,മല്ലം ദുര്‍ഗ്ഗാപരമേശ്വരി ക്ഷേത്രം,പ്രമുഖ തീര്‍ത്ഥസ്നാന കേന്ദ്രമായ മുജുംഗാവ് എന്നിവ വ്യത്യസ്ഥങ്ങളായ ക്ഷേത്രങ്ങളാണ്.കൂടാതെ വിശ്വാസികള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ ഏറെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളാണ്. വാണിയ വിഭാഗത്തിന്‍റെ സ്വന്തം ദേവാലയമായ പെര്‍ദണ മുച്ചിലോട്ട് ഭഗവതി ക്ഷേത്രംത്തില്‍ വര്‍ഷത്തില്‍ രണ്ട് തവണ നടക്കുന്ന സമൂഹ വിവാഹം ഏറെ പ്രസിദ്ധമാണ്.ആഴ്ച തോറും അല്ലെങ്കില് പ്രതിമാസം ഭജന സംഘടിപ്പിക്കുന്നു.മിക്ക ഭജനാമന്ദിരങ്ങളുടെയും ഭജകര്‍ കീഴ്ജാതിക്കാരാണ്..പുരന്ദര ദാസരുടെ ഭജനകള്‍ ഭക്തി പൂര്‍വ്വം ചൊല്ലി ഈശ്വരാരാധന നടത്തുന്നു.കൂടാതെ ബേളയിലെ കൃസ്ത്യന്‍ ദേവാലവും,തളങ്കരയിലെ മാലിക്ദീനാര്‍ പള്ളിയും ഏറെ പ്രസിദ്ധമാണ്. നെല്‍കൃഷിയ്ക്കു പുറമെ തെങ്ങ് കമുക് കൃഷിയും ചെയ്തു വരുന്നു.ഒരു ഘട്ടത്തില്‍ അടയ്ക്കയ്ക്ക് നല്ല വില ലഭിച്ചതോടെ ഉയര്‍ന്ന ജീവിത നിലവാരത്തിലേയ്ക്ക് ഉയര്‍ന്ന കമുക് കര്‍ഷകര്‍ക്ക് അടയ്ക്കയുടെ വിലയില്‍ പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഇടിവ് തിരിച്ചടിയായി. സ്കൂളുകളില്‍ കന്നഡ മലയാളം എന്നീ രണ്ട് ഡിവിഷനുകള്‍ ഉണ്ട്.ഇതിന് പ്രത്യേകം അദ്ധ്യാപകരും ഉണ്ടായിരിക്കും.കന്നഡ വിഭാഗത്തിലുള്ള വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് അതിര്‍ത്തി പ്രദേശങ്ങളായ സുള്ള്യ,പുത്തൂര്‍,മംഗലാപുരം എന്നിവിടങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്നു.വളരെ യേറെ സ്വകാര്യ പ്രൊഫഷണല്‍ കോളേജുകളുള്ള ഈ സ്ഥലത്ത് വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരവും വളരെ മെച്ചപ്പെട്ടതായതിനാല്‍.കാസറഗോഡ് ഗവണ്‍മെന്‍റ് കോളേജിനേക്കാ ള്‍വിദ്യാര്‍ത്ഥികല്‍ കര്‍ണ്ണാടകയിലെ വിദ്യാഭ്യാസം തേടിപ്പോകുന്നു.ഈ മുന്ന് സ്ഥലങ്ങലും ജില്ലയുടെ ആസ്ഥാനമായ കാസറഗോഡില്‍ നിന്ന് അമ്പതില്‍ താഴെ കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരത്തിലാണ്. ഏക പാര്‍ലമെന്‍റ് നിയോജകമണ്ഡലം വര്‍ഷങ്ങളായി ഇടത് പക്ഷ ജനാധിപത്യമുന്നണിയുടെ കൈയ്യിലാണ്.ഇതിന് മുഖ്യ കാരണം ചന്ദ്രഗിരി പുഴയ്ക്ക് തെക്ക് ഭാഗത്തുള്ള സ്വാധീന പ്രദേശങ്ങള്‍തന്നെ.കേരളതതില്‍ ബി ജെ പി യുടെ ഒരു ശക്തി കേന്ദ്രം കൂടിയാണ് കാസറഗോഡ്.കാസറഗോഡിലെ ഒമ്പതോളം പഞ്ചായത്തുകളുടെ ഭരണം ഒരു ഘട്ടത്തില്‍ ബി ജെ പി യുടെ കൈയ്യിലായിരുന്നു.കച്ചവടത്തില്‍ അദ്വിതീയരായ കൊങ്കണിമാരെ പിന്തള്ളി മുസ്ലീംങ്ങള്‍ വാണിജ്യ രംഗത്തും അതുപോലെ തന്നെ സാമൂഹ്യ രാഷ്ട്രീയ രംഗത്തും തങ്ങളുടെ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു. തിങ്ങിപാര്‍ക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങള്‍ കുറവായതുകൊണ്ടു തന്നെ ആരോഗ്യമേഖലയില്‍ പകര്‍ച്ച വ്യധികളുടെയും മറ്റും വ്യാപനം കുറവാണ്.എന്നാല്‍ എന്‍ഡോസള്‍ഫാന്‍റെ സ്വന്തം നാട് എന്ന കുഖ്യാതി ഇന്നും കാസറഗോഡിന് സ്വന്തം.അഭിശപ്തമായ ഏതാനം എന്‍ഡോ സള്‍ഫ്ന‍ഇരകള്‍ ഇന്നും മനുഷ്യമനസ്സാക്ഷിയ്ക്ക് നേരേ ഒരു ചോദ്യ ചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കുന്നു.കുന്നിന്‍ പ്രദേശങ്ങളില്‍ അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങളില്‍ വളര്‍ത്താന്‍കഴിയുന്ന കശുമാവിന്‍ കൂട്ടങ്ങള്‍ സമൃദ്ധമായ കായ്ഫലം കനിയുന്നതിനായി കീടനാശിനിയായി ആകാശത്തുനിന്ന് പെയ്തിറങ്ങിയ ഒരു വിഷമഴയുടെ ബാക്കി പത്രം ഇന്നും ഈപ്രദേശത്തെ ഓരോ ജീവന്‍റെയും കണ്ണില്‍പ്രതിഫലിക്കുന്നു.ഭൂമിയില്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗം എന്ന പേരില്‍ അറിയ്പപെടുന്ന എണ്മകജെ പഞ്ചായത്തിലെ പ്രദേശത്തെ നരകതുല്യമായ യാതനകള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന ജീവന്‍റെ അംശങ്ങളെ ഞാന്‍ നേരിട്ട് കണ്ടറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കാസറഗോഡ് ജില്ലയുടെ സമീപ പ്രദേശത്ത് ഉള്ള സൈകര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധേയമാണ്.അതിര്‍ത്തി കഴിഞ്ഞാല്‍,മണിപാല്‍ ആശുപത്രി,ആധുനിക സൌകര്യങ്ങളുള്ള മെഡിക്കല്‍ കോളേജാണ്.കാസറഗോഡ് ജില്ലക്കാര്‍ മെച്ചപ്പെട്ട ചികത്സയ്ക്കായി ആശ്രയിക്കുന്നത് മംഗലാപുരത്തെ ഈ മെഡിക്കല്‍ കോളേജിനെയാണ്.സര്‍വ മതസ്ഥരും ഒരു പോലെ വിശ്വസിക്കുന്ന ഉള്ളാല്‍ പള്ളി കാസറഗോഡ് അതിര്‍ത്തിയോട് ചേര്‍്നാണ്.സുപ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങളായ ധര്‍മ്മ സ്ഥലം,സുബ്രഹ്മണ്യം,കൊല്ലൂര്‍,ഉഡുപ്പി എന്നിവ സമീപസ്ഥങ്ങളായ തീര്‍ത്ഥാടന കേന്ദ്രങ്ങളാണ്.മംഗലാപുരം സിറ്റി കാസറഗോഡില്‍ നിന്ന് അരമണിക്കൂര്‍ ദൂരത്തിലാണ്.ആധുനികതയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഈ സിറ്റി ഇന്ത്യയിലെ മേജര്‍ സിറ്റികളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു.എയര്‍പോര്‍ട്ടും ഹാര്‍ബറും മറ്റു പ്രൊഫഷണല്‍,വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും മംഗലാപുരത്തിന്‍റെ മുഖ മുദ്രയാണ്. കാസറഗോഡിലെ കോട്ടകള്‍ ഇക്കേരി നായ്ക്കന്‍മാരുടെ ഭരണ കാലഘട്ടത്തിന്‍റെ ശേഷിപ്പായി ഇന്ന് വിനോദ സഞ്ചാരികളുടെ ആകര്‍ഷണമാണ്.ബേക്കല്‍,ചെമ്മനാട്,കുമ്പള കോട്ടകള്‍ ഇവയില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്.യോദ്ധാക്കള്‍ക്ക് ആരാധിക്കാനായി കോട്ടകാക്കുന്ന ഹനുമാന്‍ ദേവാലയങ്ങളും ഇതോടൊപ്പം കാണാം.ബേക്കല്‍ കോട്ട ഇന്ന് അന്താരാഷ്ട്ര ഖ്യാതി നേടിയ ഒരു വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രമാണ്. നാനാത്വത്തില്‍ ഐക്യം എന്നതിന്‍റെ സംക്ഷിപ്തരൂപം ഈ സപ്തഭാഷാ സംഗമ ഭൂമിയില്‍ നമുക്ക് ദര്‍ശിക്കാം.മുന്‍കാലങ്ങളില്‍ ഈ പ്രദേശം കര്‍ണ്ണാടക സംസ്ഥാനവുമായി ലയിപ്പിക്കണമെന്ന് മുറവിളി ഉയര്‍ന്നിരുന്നു.ഇന്ന് ജനങ്ങള്‍ മാനസികമായി കേരളത്തോട് അടുത്തിരിക്കുന്നു.മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിത സാഹചര്യവും സൌകര്യങ്ങളും അതിര്‍ത്തി ജില്ലയാണെങ്കില്‍ത്തന്നെ കാസറഗോഡിന് ലഭ്യമാമെന്ന് ജനം തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനാലാകാം കാര്‍ണ്ണാടക സമിതയെപോലുള്ള സമിതികളുടെ പ്രവര്‍ത്തനം ഇന്ന് സജീവമല്ല.കര്‍ണ്ണാടകയിലെ അതിര്‍ത്തി പ്രദേശമായ ഒരു പഞ്ചായത്തില്‍ നിന്ന് പഠനത്തിനായി വന്ന ഒരു കൂട്ടം ജന പ്രതിനിധികള്‍ ഇവിടത്തെ ജനാധിപത്യ സംവിധാനങ്ങും വ്യവസ്ഥിതികളും കണ്ട് അദ്ഭുത പരതന്ത്രരായത് ഞാന്‍ നേരിട്ടറിഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്.ഇടയ്ക്ക് ചില ഛിദ്ര ശക്തികളുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്താല്‍ സാമുദായക സംഘര്‍ഷങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും കാസറഗോഡ് ഇന്ന് പൊതുവെ ശാന്താമാണ്.പാര്‍ശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ട സമൂഹമായതിനാലാകാം പുരോഗതിയുടെ പടവുകള്‍ ഏറെ താണ്ടിയിട്ടില്ലാത്തതിനാലാകാം ഇന്നും നിഷ്കളങ്കതയും നന്മയും കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നവരാണ് കാസറഗോഡുകാര്‍.എല്ലാ സംസ്കാരങ്ങളെയും സ്വീകരിക്കാനും അംഗീകരിക്കാനും അവര്‍ തയ്യാറാണ്. യക്ഷഗാനവും,ഭജനയും,ഭാഷാ വൈവിദ്ധ്യവും നിറഞ്ഞ ആ ഗൃഹാതുരത്വ സ്മരണ എന്നില്‍ ഇന്നും എന്നും തുളുംബി നില്‍ക്കും അതു കൊണ്ടു തന്നെയാണ്.ഈ സുദിനത്തില്‍ കാസറഗോഡിനെ പറ്റി രണ്ട് വാക്കുകളെഴുതാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചതും

May Jagathychettan had a speedy recovery !!!

Jagathy Sreekumar an actor in Malayalam film industry have his position in the heart of people who like serious acting and pure comedy of the common man.Truely he had a great impact on the Malayalam film industry, not because of the number of awards he achieved but for his contribution to the industry. Certainly he is one of the best actors Malayalam industry has ever produced. But having a comedian stamp he is always sidelined while assigning rolls and considering for any recognition. Son of a great artist he earned his place in the industry by hard work and persvearence.Unlike most other artists he chose his own way in the field of Art. Early days he had a good base in drama. He built himself in the strong foundation and become a pure artist who didn’t have any compromise on other things which ruled the industry. He understand that his livelihood is acting and to earn money out of it. He has no option other than to act and get the remuneration. This is why he is not selective in choosing charecters.He is duty bound whatever character assigned to him will be acted upon to extreme perfection. No complaints regarding the roll provided or remuneration paid. But it is wonderful achievement that he has maintained his unassailable presence in the industry for such a long time to produce variety of rolls each character has his own identity and not stereotype. Some of them are positive some negative, and some pure comedy. People like Jagathy Sreekumar in a film they know that Jagathy will have some special thing under his sleeve to entertain them.Nishchal in Kilukkam,Narayanan inThalavattam,Dance master,CBI officer,idiot,greedy man so on and so forth…..How many characters he performed ,some time it may be so small, but that little thing will have a great impact on the outcome of the film. He lived the life of an ordinary man, with all his weakness, but he did not have any compromise on his approach to Art. I do remember his comments as a judge in the programme “Mamooty the best actor award”,his knowledge of acting is vast, precious and dynamic. And I can understand from there how he is different from many celebrities who doesn’t even know the basics of acting and consider themselves as legends. Still I can’t be leave that the life of the great man is under stake.He is battling it out to stage a comeback but so far in vain. The reports from the Hospital authorities are not at all optimistic. But we may leave it out to fate. But what is heartening is the indifferent stand of the media and Malayalam film industry.Ofcourse very little can they do for the recovery of the damages but are they doing justice to this greatman.I pen down these little words and hope my Ambilichttan may have a speedy recovery if not to the industry but to life, for he will have lot more things under his belt to provide to the emerging talents.

HINDI & ME

तनाव भरी इस जिंदगी मॆं,लॆखन सॆ मॆरॆ लिऎ बहुत राहत मिलती है I पिछलॆ ऎक साल सॆ मै नॆ लॆखन कॊ ऎक राहत का उपाय अपनाया I मुझॆ विशवास है कि मॆरा लॆखन उच्च स्तर का तॊ नहीं लॆकिन कुछ लिखनॆ कॆ बाद मुझॆ वैयक्तिक रूप सॆ जॊ आनंद मिलता है, वह अन्यत्र मिलता है I मै नॆ आज यह निर्णय कर लिया है कि इस बार मैं हिंदी भाषा मॆं कुछ लिखूं और हिंदी भाषा और मॆरॆ बीच संबन्ध जॊ है, उसकॆ बारॆ मॆं कुछ शब्द लिखूं I

मैं जब पांचवीं कक्षा मॆं पहुंचा उस वक्त पहली बार मॆरॆ हिंदी अध्यापक कॆ दरिऎ मैं नॆ  हिंदी भाषा का सामना किया I शर्माजी, जॊ भाषा अच्छी तरह सॆ जानतॆ थॆ बच्चॊं सॆ हिंदी मॆं ही वार्तालाप करतॆ थॆ “तुम बताऒ” “बैठॊ” आदी शब्द पहली बार सुनकर हमॆं अंदर सॆ हंसी आतॆ थॆ I मुझॆ याद है,लगभग दस कक्षाऒं कॆलिऎ वॆ अकॆलॆ हिंदी अद्दापक थॆ I समय सारणी कॆ मुताबिक ठीक समय पर कक्षा मॆं आतॆ थॆ  I और कक्षा कॆ दरवाजॆ पर पहुंचतॆ ही प्रशन पूछनॆ लगतॆ थॆ  Iधॊती पहनतॆ थॆ ऒर मूंछ ऒर दाडी रॊज बनातॆ थॆ I वॆ वैग्नानिक विधि सॆ ही पढातॆ थॆ,कन्नड भाषा भाषी हॊनॆ पर भी,वॆ ऎक भी शब्द मातृभाषा मॆं कक्षा मॆं नहीं बॊलतॆ थॆ.इसका भरपूर फायदा हमॆं मिला I मुल्लॆरिया सरकारि सहायित माध्यमिक विद्यालय मॆं शिक्षा पानॆ वालॆ बच्चॆ हिंदी भाषा मॆं अच्छॆ अंक पातॆ थॆ I इस आदरणीय अद्धायपक कॆ आशीरवाद सॆ मुझॆ हिंदी भाषा मॆं अच्छी बुनियादी मिली I स्कूल कॆ पाठ्य सहगामी क्रियाऒं मॆं वॆ दिसचस्पी रखतॆ थॆ I ऎसॆ मौकॆ पर वॆ मुझॆ उन क्रियाऒं मॆं भागी बनानॆ मॆं सदैव कॊशिश करतॆ थॆ I

उच्च माध्यमिक कक्षाऒं मॆं पढाई तॊ कुछ कारणॊं सॆ अच्छा नहीं चला Iलॆकिन कुछ और कारणॊं सॆ उस वॆला मॆं मॆरी हिंदी भाषा कॆ साथ रिशता और मजबूत हुआ Iमुझॆ क्रिकट मॆच का आंखॊंदॆखा हाल सुननॆ का बहुत शौक था Iआकाश वाणी मॆं प्रसारित किऎ जानॆ वालॆ क्रिकट का हाल सुनना मॆरा आदत सा बन गया I मै ऎक भी मैच नहीं छॊडता था I घर मॆं ऎक मर्फी कंपनी का रॆडिऒ था वह क्रिकट कॆ दिनॊं मॆं चालू रहता था.चाहॆ टॆस्ट मैच हॊ,रणजी ट्रॊफी हॊ,दॆश विदॆश मॆं हॊनॆ वालॆ और खॆल हॊ मैं कमॆंटरी सुनता था.हिंदी मॆं सुशील जॊषी,नरॊत्तम पुरी आदी कॆ आखॊंदॆखा हाल सुनकर मॆरा हिंदी भाषा पर पकड ऒर दिलचस्पी और मजभूत हुआ.”बॊतम की इस गॆंद कॊ कपिल दॆव नॆ उठाकर मारा है ,और गॆंद बिजली कॆ रफ्तार सॆ सीमा रॆखा कॆ ऊपर सॆ छॆ रन कॆलिऎ....I”ऎसॆ विवरण मॆरॆ कान मॆं रात कॊ भी गूंजनॆ लगॆ.क्रिकट मॆं मैं इतना अधिक मग्न थॆ कि मुझॆ घरवालॆ और अद्दापक गण चॆतावनी दॆतॆ थॆ Iलॆकिन ऎक विषय मॆं वॆ मुझसॆ सहमत थॆ कि आंखॊं दॆखा हाल सुननॆ सॆ मॆरी हिंदी और अंग्रॆजी भाषा ग्यान की वृद्धी हॊगी Iयह बात सच निकला, दस्वीं कक्षा मॆं हलांकि अंग्रॆजी भाषा मॆं मॆरा अच्छा अंक नहीं आया,हिंदी मॆं मुझॆ सर्वाधिक अठहत्तर प्रतिशत अंक मिला.

कालॆज मॆं दूसरॆ विषय चुननॆ मॆं मुझॆ दूसऱी सॊच की जरूरत नहीं थी कि दूसरी भाषा कॆ रूप मॆं क्या चुन लिया जाय Iप्रफसर गॊविंदजी कबीर कॆ दॊहॆ का पाठ जॊ पढायॆ वह मुझॆ अब भी याद हैं I  वॆ अपनॆ आप मॆं गुरू थॆ और नाम गॊविंद थॆ.”गुरू गॊविंद दॊऊं खडॆ काकॆ लागॊं पाय बलिहारी गुरू अपनॊ,जिन गॊविंद दियॊ बताय.”Iअन्य छात्रॊं कॊ जब भाषा मुशकिल लगनॆ लगॆ, मुझॆ हिंदी भाषा मातृभाषा सॆ भी सरल ऎवं पसंदीदा महसूस हॊनॆ लगा Iकालॆज कॆ सभी परीक्षाऒं मॆं मॆरॆ अच्छा अंक निकला  I कालॆज कॆ दिन युवा अवस्था है,मुझॆ हिंदी गानॆ बहुत पसंद आनॆ लगॆ Iरॊज कालॆज जानॆ सॆ पहलॆ मैं साढॆ आठ बजॆ कॆ विविध भारती कॆ पंचरंगी कार्यक्रम सुनता था I

उन्नीस सै सत्तासी मॆं जब भारत मॆं “रॊतमान्स कप” विश्व कप प्रतियॊगिता हुआ,पिताजी नॆ मॆरॆलिऎ ऎक टी वी खरीद लिया Iअच्छा हुआ,आंखॊं दॆखा हाल सुनना बंद हुआ,लॆकिन हिंदी भाषा कॆ साथ रिश्ता और मजभूत हुआ Iक्योकि उनदिनॊं टी वी मॆं सिर्फ हिंदी भाषा ही हॊती थी Iधारवाही,फिस्मॆं आदि दॆखनॆ सॆ घर मॆं ही ऎक हिंदी क्षॆत्र का माहौल सा हूआ.उन दिनॊं हमारॆ गांव मॆं टी वी हमारॆ घर मॆं हीं पहली बार आया I दूर दूर सॆ क्रिकट दॆखनॆ और धारवाही दॆखनॆ कॆलिऎ लॊग मॆरॆ घर इकट्ठॆ हॊतॆ थॆ Iरामानंद सागर कॆ “रामायण” और “महाभारत” ,”मालगुडी” डॆयस” आदी धारवाही ऎक भी हम नहीं छॊडतॆ थॆ.कॊलॆज कॆ दिन बीत जानॆ पर परिवार मॆं तनाव का माहौल था और मॆरा पढाई आगॆ नहीं चल सका.ऎक साल कॆ लिऎ पढाई रुक गई Iआगॆ क्या हॊगा यह मुझॆ कुछ समझ मॆं नहीं आता था I कानूनी शिक्षा पाना चाहता था Iमॆरा दॊस्त गॊपालकृष्ण मुझॆ सलाह दी कि मैं शिक्षा स्नातक उपाधी जॊ दक्षिण भारत हिंदी प्रचार सभा मंगलूर मॆं दिया जाता है  मॆं दीखिल हॊ जाय Iमैं नॆ आवॆदन पत्र दिया और मॆरा दीखिलात भी हुआ Iमन मॆं ऐसा बहुत शंकाऎं थॆ,कि यह उपाधी  कॆ लिऎ सरकार की मंजूरी है Iकिसी सॆ मुझॆ ऎक भरॊसॆमंद उत्तर नहीं मिला Iमैं नॆ मन मॆं यह निर्णय कर लिया था कि जॊ भी हॊ कॊर्स तॊ पूरा कर दिया जाय Iऎक साल का कॊर्स था Iइस कॊर्स नॆ मॆरा व्यक्तित्व कॊ पूरी तरह सॆ बदल डाला Iन जानॆ क्यॊं मॆरा ऎसा ऎक व्यक्तित्व था कि मॆं दूसरॊं सॆ खास कर लडकियॊं सॆ बात करनॆ मॆं हिचकता था  I मॆरॆ बहुत दॊस्त हॊनॆ लगॆ.खॆल कूद,दूसरॆ पाठ्य  सहगामी क्रियाऒं मॆं मॆरा अच्छा प्रदर्शन हुआ. वार्षिकॊत्सव मॆं मुझॆ बहुत सारॆ इनाम मिला,मै नॆ खुद ऎक नाटक लिखा और उस मॆं ऎक अच्छा किरदार भी निभाया.अद्धायपक गण सीताराम जी,किरण,इंद्राणी माडम मॆरॆ बारॆ मॆं बहुत अच्छॆ अच्छॆ बातॆ  करनॆ लगॆ.प्राचार्य जी नॆ कहा की उसकी जिंदगी रूप किताब कॆ ऎक पन्ना सुरॆश का हॊगा.हिंदी शिक्षास्नातक प्रशिक्षण काल मॆं मुझॆ अपनॆ आप मॆं भरॊसा आ गया यह मॆरॆ भविष्य मॆं बहुत फायदा हुआ.उस्कॆलिऎ मॆरॆ सह छात्र , अद्धायपक गण,और हिंदी प्राचार सभा कॆ प्रशासनिक गण कॊ मॆरा धन्यवाद मैं इस वक्त व्यक्त करता हुं I

पहली श्रॆणी मॆं उत्तीर्ण हॊकर बाहर आया मुझॆ ऎक कालॆज मॆं पढानॆ का निमंत्रण आया Iलॆकिन इस बात सॆ मुझॆ बहुत दुख हुआ कि मुझॆ इस कॊर्स सॆ कॊई सरकारी नॊकरी नहीं मिल सक्ती Iमैं नॆ उम्मीद नहीं छॊडा Iकॆरल हिंदी प्रचार सभा कॆ प्रवीण परीक्षा कॆ लिऎ सारा पुस्तक खरीदा Iपढाई शुरू किया Iलॆकिन अकॆला पढाई करना इतना आसान नहीं था Iमैं परीक्षा नहीं दॆ सका और उस उम्मीद भी खतम हुआ Iअगला वर्ष मुझॆ कासरगॊड कॆ चिन्मया विद्दालय मॆं अद्धापक की नॊकरी मिली I मैं कॆरला विशव विद्दालय मॆं स्नातकॊत्तर उपाधी पत्राचार पाठ्य क्रम कॆलिऎ पंजीकरण किया और खूब पढाई की और दूसरी श्रॆणी मॆं उपाधी भी पा लिया.लॆकिन तब तक मुझॆ लिपिक कॆ रूप मॆं सरकारी नॊकरी मिल चुकी थी Iआज मॆं पंचायत मॆं सॆक्रटरी की नौकरी कर रहा हूं Iदुख की बात है हिंदी भाषा का ग्यान सॆ  मुझॆ नॊकरी मॆं कॊई फायदा नहीं मिलता है I

फिर संयॊग की बात है कि मॆरी शादी प्रसीदा सॆ हुई और वॆ हिंदी स्नातकॊत्तर उपाधी पाई थी,और हिंदी अध्यापिका कॆ रूप मॆं बहुत अच्छॆ नाम कमाई थी.

मुझॆ गर्व है, हिंदी हमारी राष्ट्र भाषा है,मुझॆ हिंदी भाषा कॆ ग्यान है Iइधर कॆरल मॆं हॊकर भी मैं अब भी दॊ शब्द हिंदी मॆं लिख सक्ता हूं Iभारत जैसॆ ऎक विशाल दॆश मॆं जहां अनॆक भाषा भाषी रहतॆ है, अगर ऎक भाषा कॊ राष्ट्र भाषा का स्थान दॆ सक्ता है,वह निस्सदॆह हिंदी ही है I क्यॊं कि हिंदी ऎक समन्मय भाषा है,भारत मॆं ज्यादातर लॊग हिंदी बॊलतॆ है,उस्कॊ दक्षिण कॆ द्राविड भाषाऔं सॆ निकट का संबन्ध है.मुझॆ खुशी हॊ रहा है कि मैं नॆ हिंदी मॆं ब्लॊगिंग किया.अगर कॊई इस्कॊ पढता है तॊ कृपया मॆरी भूलॊं कॆलिऎ क्षमा कर दॆं,और प्रार्थना करता हूं कि मै नॆ जॊ कुछ लिखा उसकॆ बारॆ मॆं कुछ बातॆं टैप करॆं I 

जय हिंद

Thataka the Princess of Sahayadri

I had a chance to have a visual treat yesterday at Mahadeva Gramam,a dance programme by Anveshi Mohento an Assami dancer of Satri dance form and Srilaxmi Govardhan a Kuchupudi artist.It was even satisfying that I  did not have a chance to have a close association with some serious arts for a long time.They prsesnted the Nritya Shilpam of the Poem by Vayalar,”Thadaka”.”Thadaka” is an interpretation of Ramayana.In Ramayana “Thadaka” was portrayed as a demon.But in this poem she is a Beautifull Dravida princess.In the poem there is a politics between Arya and Dravidian culture.Rama a young prince of fourteen year old falls in love with Thadaka,owerwhelmed by her beauty,charm,elegance and above all her womenhood qualities. She too falls in love with young Rama and she doesn’t hide her affection towards Rama.Rama represents Arya Vamsa and Thadaka that of Dravidian culture.But Vishwamitra points at Thataka and directs Rama to Kill Thataka who according to Vishwamitra is the couse for the recent damage to Aryans.Rama is put in dilema, in the end he was forced to Kill Thadaka with an arrow.The similar incidents were quoted such as the Mahabali and Vamana,Parasurama killing his mother for the sake of Aryans.

Anveshi Mohento played the role of Rama,and Sri Laxmi that of beautiful Thataka.The dignified  assemblance where overwhelmed by the presentation accompanied by Kerala background instruments such as Mizhavu,Pullamkuzhal,Idakka.The Name samanvayanritya was fit for the dance because it was a combination of Satri of North East,Kuchupudi for south Indian and the cores’ used bharatha natyam and Mohini Attam.Further Rama originally hail from  North India and adopted satri art.SriLaxmi,played Thataka who belonged to Sahyadri area in south India  adopted Kuchipudi.The essence of the presentation could be followed by people like me because of the brief presentation by Sri Laxmi Goswami in the beginning of the show.

Holiday , time off from IPL and serials and comedy shows,might have brought some rething in the people to have such enjoyments frequently. The presentation was a research into the possibilities of mixing various art forms and politics in the poem Thataka.As for sure life in itself is a research into the truth without which mankind will not have reached the stage which it is now and without which it will not survive anymore.

ടൈഗര്‍ ദ ജര്‍മന്‍ഷപേഡ്

ഓര്‍മ്മകള്‍ചികഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ അമ്മയും എന്നെപ്പോലെത്തന്നെയുള്ള നാല് സാഹോദരങ്ങളോടൊപ്പമായിരുന്നു.എന്‍റെ ഏറ്റവും മധുരിക്കുന്ന ഓര്‍മ്മകളും അത് തന്നെ അമ്മയുടെ മുലപ്പാലിന്‍റെ മധുരവും സഹോദരങ്ങളോടൊത്തുള്ള കളി തമാശയും അമ്മയുടെ സ്നേഹമുള്ള ശാസനയും.അങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കെയാണ് ഒരു ദിവസം ഞങ്ങളില്‍ ഒരാളെ ആരോ കൂട്ടിലിട്ട് കൊണ്ടുപോയത്.അന്ന് അമ്മ ഒന്നും കഴിച്ചില്ല.ഞങ്ങള്‍ക്കും വളരെ വിഷമമായിരുന്നു.രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങളില്‍ ഒരാളെ കൂടി കൊണ്ടു പോയി അന്ന് അമ്മ വല്ലാതെ ഒച്ചയിടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.വല്ലാതെ ബഹളം വച്ച അമ്മയെ ആരൊക്കെയോ അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഒടുവില്‍ അതും സംഭവിച്ചു.എന്നെയും ഒരു കൂട്ടിലിട്ട് എങ്ങോട്ടോ കൊണ്ടു പോയി ഇരുണ്ട കൂട്ടില്‍ എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ് എപ്പോഴാണെന്നറിയില്ല ഞാന്‍ മയങ്ങിപോയി .ഞാന്‍ അതുവരെ കേട്ടതില്‍നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്ഥമായ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാനുണര്‍ന്നു കുറേ പേര്‍എനിക്ക് ചുറ്റും കൂടി എന്നെ കുതൂഹലത്തോടെ നോക്കുകയാണ്.എനിക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നു.ഞാന്‍ ശക്തമായി കുരക്കാന്‍തുടങ്ങി എന്‍റെ വീര്യം കണ്ട് എന്നെ കൊണ്ടുവന്ന യജമാനന്‍ അഭിമാനത്തോടെ മറ്റുള്ളവരെ നോക്കി.അവരും അദ്ഭുത പരതന്ത്രരായി എന്‍റെ പ്രകടനം കാണുകയാണ്.ശക്തമായി കുരയ്ക്കുന്നതോടൊപ്പം എനിക്ക് കഴിക്കാന്‍ കൊണ്ടുവച്ച ഭക്ഷണം ഞാന്‍കഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.കുട്ടികള്‍എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാന്‍വേണ്ടി കൂട്ടിന് ചുറ്റും വന്ന് പല കോപ്രായങ്ങള്‍ കാട്ടി.ഞാന്‍ കുരയ്ക്കുന്നതോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.എനിയ്ക്ക് സ്വാദിഷ്ടമായ ഭക്ഷണം ലഭിക്കുന്നുണ്ട്.എന്നെ കൊണ്ടുവന്നയാള്‍ ദിവസവും എന്നെ കുളിപ്പിക്കും.അവര്‍ എന്നെ നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്.അവര്‍ സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് എന്നെ അഭിമാനത്തോടെ കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നുണ്ട്.പക്ഷെ എന്നെ അമ്മയെ പറ്റിയും സഹോദരങ്ങളെപറ്റിയുമുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്‍റെ സഹോദരങ്ങള്‍,എവിടെയായിരിക്കും അവര്‍ക്കും ഇതുപോലെ നല്ല വീട്ടുകാരെ കിട്ടിക്കാണുമോ.ചിന്തിക്കുന്തോറും എനിയ്ക്ക് വല്ലായ്മ തോന്നും ഞാന്‍ എന്‍റെ വിഷമം കുരച്ച് തീര്‍ത്തു.എന്‍റെ മാനസികാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കാത്ത മനുഷ്യര്‍ അതിന് പല കാരണങ്ങളും വൈദഗ്ദ്ധ്യവൂര്‍വ്വം വിളമ്പി.പാവം വിശന്നിട്ടായിരിക്കും,അസുഖം കൊണ്ടായിരിക്കും,ചൂടെടുത്തിട്ടായിരിക്കും മറ്റു ചിലര്‍ അത് എന്‍റെ അഹങ്കാരം കൊണ്ടാണെന്ന് വിലയിരുത്തി.പക്ഷെ അവര്‍ക്കൊന്നും യഥാര്‍ത്ഥ കാരണം കണ്ടെത്താന്‍, കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.അവര്‍ വലുതായി കാണുന്ന പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ ഒരു പരിധിവരെ പരിഹരിക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആര്‍ജ്ജവമുണ്ട്.പക്ഷെ രക്ത ബന്ധത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും ഞങ്ങള്‍ക്കും വിലയുണ്ടെന്ന് ആരും അറിയുന്നില്ല. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം എന്നെ ദിവസവും പരിചരിച്ചിരുന്ന ആള്‍ വലിയ ഒരു ഭാണ്ഡവുമായി പോകുന്നതു കണ്ടു.തിരിച്ചു വരുമെന്ന് വിചാരിച്ചെങ്കിലും കുറേ ദിവസമായിട്ടും അയാളെ കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.അയാള്‍ തന്‍റെ ജോലിസ്ഥലത്തേയ്ക്ക് പോയതായിരിക്കുമെന്ന് പിന്നീട് ഞാന്‍ കണ്ടെത്തി.ഇപ്പോള്‍ വീട്ടില്‍ അയാളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും സഹോദരിയും മാത്രമെയുള്ലൂ.എന്നെ പരിചരിച്ച വ്യക്തിയെ ഞാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.അപ്പോഴേയ്ക്കും അയാളില്‍ നിന്നും അകന്നു.എന്നാലും വീട്ടുകാരും എന്നെ നന്നായി നോക്കി എനിയ്ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഭക്ഷണവും സേവനങ്ങളും തരാന്‍ അവരും ഉത്സാഹിച്ചു.എന്നെ അവര്‍ അവരുടെ ഒരു കുടുംബാംഗത്തെപോലെ കാണാന്‍ തുടങ്ങി.അപരിചിതര്‍ വരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ശക്തമായി കരയ്ക്കും.അപരിചിതരും പട്ടി പൂച്ച കോഴി,ഇതര ഇഴജന്തുക്കള്‍ എന്നിവയ്ക്ക് ഞങ്ങളുടെ വളപ്പില്‍ സ്വൈര്യ വിഹാരം ഇല്ലാതായി.രാത്രികാലങ്ങളില്‍ എന്നെ അഴിച്ചുവിടുമായിരുന്നു.അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം എന്നെ കൊണ്ടുവന്ന വ്യക്തിയോട് രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ഒരു വ്യക്തി വീട്ടില്‍വന്നു.മറ്റൊരു സഹോദരനായിരിക്കണം.അയാള്‍ വീട്ടിലുള്ള ദിവസങ്ങള്‍ എനിയ്ക്കൊരാഘോഷം തന്നെയായിരുന്നു.കളിയും കുളിയും കടല്‍തീരത്തിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയും ,അടിപൊളിതന്നെ.കുറേ ദിവസങ്ങളായി എന്റെ പുറത്ത് അനുഭവപെട്ടിരുന്ന ചൊറി അയാള്‍ എന്തോ ഒരു മരുന്ന് വച്ചതോടെ പോയി.ഒരു ദിവസം അയാളും ഒരു ഭാണ്ഡകെട്ടുമായി പോയി.എനിയ്ക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി.എനിയ്ക്ക് സന്തോഷം വല്ലപ്പോഴും വീണു കിട്ടുന്ന നിധിമാത്രമായി.ഞാന്‍ വീട്ടുകാരെ കുറ്റപെടുത്തുന്നില്ല അവരുടെ കഴിവിനനുസരിച്ച് അവര്‍ എന്നെ പരിചരിക്കുന്നുണ്ട്. ആള്‍ക്കൂട്ടവും ബഹളവും എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.ഉത്സവകാലത്ത് നടക്കുന്ന വെടികെട്ട് എന്നെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു.ഞാന്‍ കുരയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങും കുരയ്ക്കുമ്പോള്‍വീട്ടുകാര്‍ക്ക് ശല്യമാകുന്നു അവര്‍ എന്നെ ശാസിക്കും.പക്ഷെ എന്തു ചെയ്യാന്‍ ഇതെല്ലാം എന്‍റെ സ്വാഭാവിക പ്രതികരണങ്ങളാണ്.എനിയ്ക്കത് തടയാന്‍ കഴിയില്ല.അപരിചിതരെയും ദുഷ്ടമമൃഗങ്ങളെയും ഞാന്‍ കുരച്ച് അകറ്റുന്നതുപോലെത്തന്നെ എന്നിലുണ്ടാകുന്ന പ്രതികരണങ്ങളാണ് ഇതും.പക്ഷെ എന്‍റെ ഉപയോഗ പ്രദമായ പ്രതികരണങ്ങള്‍ മാത്രം അവര്‍ക്ക് സ്വീകാര്യമാണ്.ഒന്നിനു പുറമെ ഒന്നായി മൂന്ന് വിവാഹങ്ങള്‍ വീട്ടില്‍ നടന്നു.വിവാഹവേളകളില്‍ ഒരുപാട് ആള്‍ക്കാര്‍വീട്ടില്‍ വരും എനിയ്ക്ക് എല്ലാവരെയും കാണണമെന്നുണ്ട്.കണ്ടാല്‍ പക്ഷെ ഞാന്‍ അറിയാതെ കുരച്ചു പോകും.അത് അവര്‍ക്ക് ഒരു ശല്യമായി മാറും അതുകൊണ്ട് എന്‍റെ കൂട് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിട്ട് മറച്ചിരുന്നു.ഇടയ്ക്ക് ചിലര്‍ വന്ന് എന്നെ കണ്ട് പോകും പക്ഷെ ചുറ്റും നടക്കുന്നകാര്യങ്ങളൊന്നും എനിയ്ക്ക് കാണാന്‍ കഴിയില്ലായിരുന്നു.മനോഹരമായ കാഴ്ചകള്‍ ഉള്ള ഒരു സ്ഥലത്ത് കണ്ണ് കെട്ടിയിരിക്കുന്ന അനുഭവം വീട്ടിലുള്ളവര്‍എനിയ്ക്ക് കൃത്യമായി ഭക്ഷണം തന്നിരുന്നു.പക്ഷെ ഭക്ഷണവും പരിചരണത്തെക്കാളേറെ ഇത്തരം അവസരങ്ങളില്‍ എനിയ്ക്ക് വല്ലാത്ത ശ്വാസം മുട്ടല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു.വിവാഹങ്ങളെ തുടര്‍ന്ന് അവിടെ മൂന്ന് സ്ഥിരതാമസക്കാര്‍ വന്നിരുന്നു.ആദ്യം ഒരു ആണും പിന്നീട് രണ്ട് പെണ്ണുങ്ങളും എനിയ്ക്ക് എല്ലാവരെയും ഇഷ്ടമായി എല്ലാവരും എന്നോട് നല്ല വണ്ണം പെരുമാറി.ഞാന്‍ അവരെ അപരിചിതരുടെ പട്ടികയില്‍നിന്ന് ഒഴിവാക്കി.എനിയ്ക്ക് വീട്ടുകാരോട് സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ ഞാന്‍ തൊട്ടാല് എന്‍റെ ചുംബനമേറ്റാല്‍ ഉടന്‍ എന്‍റെ മുമ്പില്‍ വച്ച് തന്നെ അത് കഴുകിക്കളയുമായിരുന്നു.നായിന്‍റെ മോന്‍ എപ്പോഴും നായീന്‍റെ മോന്‍ തന്നെ പക്ഷെ എന്നെ അവര്‍ നായീന്‍റെ മോനായി ജീവിക്കാനനുവദിക്കാത്തതില്‍ എനിയ്ക്ക് ആക്ഷേപമുണ്ട്.പുതുതായി വന്ന ആണിനെ ഞാനൊരിക്കല്‍ ആലിംഗനം ചെയ്തുപോയിപക്ഷെ അയാള്‍വല്ലാതെ ഭയന്നു പോയി എന്‍റെ നഖങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അയാളുടെ തൊലി കീറി.വീട്ടുകാര്‍ എന്നെ തല്ലുകയും ശാസിക്കുകയും ചെയ്തു.വീട്ടില്‍ ഭക്ഷണം തരുന്ന അമ്മയെയും എനിയ്ക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ അവരെ സ്നേഹത്തോടെ കടിച്ചതും പൊല്ലാപ്പായി.എന്‍റെ സ്വാഭാവിക വികാരങ്ങള്‍എനിയ്ക്ക് എന്‍റെ സ്വന്തം വര്‍ഗ്ഗക്കാരോട് മാത്രമെ കാണിക്കാന്‍ കഴിയൂ എന്ന് മനസ്സിലായിത്തുടങ്ങി.മനുഷ്യര്‍ എന്തായാലും മനുഷ്യരാണ്.പക്ഷെ മനുഷ്യന്‍ അവരുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി ഞങ്ങളെ വളര്‍ത്തുകയും പരിചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.എത്ര നന്നായി ഞങ്ങളെ നോക്കിയാലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇതൊരു ബന്ധനം തന്നെ.അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം എന്‍റെ കൂട്ടിലേയ്ക്ക് എന്‍റെ സ്വജാതിയില്‍ പെട്ട ഒരു സുഹൃത്തു വന്നു.എന്‍റെ സന്തോഷത്തിന് പരിധിയില്ലായിരുന്നു.എനിയ്ക്ക് രോമാഞ്ചമുണ്ടായി.പേശികളൊക്കെ വലിഞ്ഞ് മുറുകി ഒരു സുഖകരമായ അസ്വസ്ഥത എനിയ്ക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചതുപോലെ ഞാന്‍ എന്‍റെ സുഹൃത്തിനെ സ്നേഹം കൊണ്ട് മൂടി അത് എനിയ്ക്ക് മറക്കാനാവാത്ത രാത്രിയായിരുന്നു.അന്ന് ഞങ്ങള്‍ രണ്ട് പേരും ഉറങ്ങിയില്ല.പക്ഷെ എന്‍റെ സന്തോഷം നീണ്ടു നിന്നില്ല.എന്‍റെ സന്തോഷങ്ങളൊക്ക താത്കാലികമാണല്ലോ.രാവിലെ തന്നെ എന്‍റെ സുഹൃത്തിനെ ഉടമ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി.പക്ഷെ ആ അനുഭൂതി അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.ആ രാത്രിയുടെ മധുരിക്കുന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍ എനിയ്ക്ക് ഏകാന്തതതകളില്‍ സുഖകരമായ അനുഭവങ്ങളായിരുന്നു.എന്നെങ്കിലും വീണ്ടും ആ സുഹൃത്ത് വരുമെന്ന് ഞാന്‍ പ്രത്യാശിച്ചു.അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം മറ്റൊരു സുഹൃത്തു വന്നു.പക്ഷെ ആദ്യം വന്ന സുഹൃത്തിനെ എനിയ്ക്ക് പിന്നീട് കണ്ടെത്താന്‍കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.ഒരു രാത്രികൂടി അടിപൊളിയായിട്ട് പോയി.പക്ഷെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ അകല്‍ച്ച എനിയ്ക്ക് വേദനാജനകമായി തോന്നി.വീട്ടില്‍ നടന്ന വിവാഹങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം വീട്ടില്‍ ചെറിയ അംഗങ്ങളുണ്ടായി.അവരെ എനിയ്ക്ക് എന്തിഷ്ടമാണെന്നോ.അവരെ കണ്ടിരിക്കാന്‍ എന്ത് സുഖമാണ്.ഞാന്‍ എന്‍റെ അമ്മയുടെ സ്നേഹ ലാളനകള്‍ അനുഭവിച്ചതുപോലെ ആ കുഞ്ഞുങ്ങളും അവരുടെ അമ്മമാരുടെ ലാളനകള്‍ അനുഭവിക്കുന്നു.ഈ മനുഷ്യര്‍ എത്ര ഭാഗ്യവാന്‍മാരാണ്. ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു.എന്നെ ആദ്യം സന്ദര്‍ശിച്ച സുഹൃത്തും ഞാനും നാല് കുട്ടികളും കൂടി എന്‍റെ കൂട്ടില്‍ ഇരിയ്ക്കുന്നത് ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും കുട്ടികളുടെ കളികള്‍ കണ്ടിരിക്കുന്നു.ഞാന്‍ എന്‍റെ സുഹൃത്തിനെ കണ്ണിറുക്കികാണിച്ചു.എന്‍റെ സുഹൃത്തിന്‍റെ മുഖത്ത് എന്തോ പ്രത്യേക ഭാവം വരുകയും എന്നെ സ്നേഹ പൂര്‍വ്വം നോക്കുകകയും ചെയ്തു. നിര്വൃതിയുടെ ആ നിമിഷങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന് കൂടിന് ചുറ്റും നോക്കി. എനിയ്ക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി ആരും ഇല്ല.ഇതെല്ലാം എനിയ്ക്ക് വിധിച്ചിട്ടില്ല.എനിയ്ക്ക് എല്ലവരോടും ദേഷ്യം തോന്നി.മതി എങ്ങനെയെങ്കിലും എന്‍റെ സുഹൃത്തിനെ കണ്ടെത്തണം.വീട് വിട്ടിറങ്ങുക തന്നെ .ഞാന്‍ പതുക്കെ ഇടയിലൂടെ ഇറങ്ങി ഓടി.വീട്ടുകാര്‍ ആരും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.ഞാന്‍ എന്‍റെ സുഹൃത്തിനെ അന്വേഷിച്ചിറങ്ങി.ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകുന്നത് കണ്ട് ആള്‍ക്കാര്‍ ബഹളം കൂട്ടാന്‍തുടങ്ങി.കുട്ടികള്‍ എന്നെ കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞു.കടലോരത്ത് എത്തി ഞാന്‍ അനന്തതയിലേയ്ക്ക് നോക്കി ഓളിയിട്ടു.എന്‍റെ വിളികേട്ട് സുഹൃത്ത് എത്തിയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാന്‍ആശിച്ചു.തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ വീട്ടുകാരന്‍ സമീപത്ത് നില്‍ക്കുന്നു.ആള്‍ക്കാര്‍ ഞാന്‍ അവിടെ നില്‍ക്കുന്നതായി പറഞ്ഞറിഞ്ഞ് എന്നെ തേടിയെത്തിയതാണ്.പാവം.എന്‍റെ കഴുത്തില്‍ ചങ്ങലയണിയിച്ചു അനുസരണയുള്ള കുട്ടിയെപോലെ ഞാന്‍ പിന്നാലെ നടന്നു.ഈ കാഴ്ച കാണാന്‍ ഒരുപാട് ആള്‍ക്കാര്‍ ഒത്തു കൂടിയിരുന്നു.എനിയ്ക്ക് ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നി ഞാന്‍ വീട്ടുകാരെ ധിക്കരിച്ചുവോ.അതെ ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ എന്നെ പറ്റി വിചാരിച്ചുപോയി.എനിയ്ക്കും സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ജീവിതം,കുടുംബം.......പക്ഷെ എന്നെ കുടുംബാഗത്തെ പോലെ പരിഗണിക്കുന്ന എന്‍റെ ദൈനം ദിന കാര്യങ്ങളില്‍ പ്രത്യേക പരിഗണന നല്‍കുന്ന എന്‍റെ വീട്ടുകാരെ ഞാന്‍ ധിക്കരിക്കാനും പാടില്ല.യജമാന സ്നേഹത്തിന് പേരു കേട്ട പാരമ്പര്യമാണ് ഞങ്ങളുടേത് പക്ഷെ ഇതൊക്കെ മനുഷ്യന്‍ അവന്‍റെ സൌകര്യത്തിന് വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത സമവാക്യങ്ങളാണെങ്കിലും എനിയ്ക്ക് ഇതിനെപറ്റി കൂടുതല്ആലോചിക്കാനുള്ള തലച്ചോര്‍ വലിപ്പവുമില്ലെങ്കിലും തുലാസിന്‍റെ രണ്ട് തട്ടുകള്‍ കീഴ്മേല്‍ ചലനങ്ങള്‍ എന്നില്‍ പലതരത്തളുള്ള ആശയകുഴപ്പങ്ങളുണ്ടാക്കി.ഈ സംഭവത്തെച്ചൊല്ലി എന്തു കൊണ്ടോ ആരും എന്നെ ശാസിച്ചില്ല.കാലം മാറി വന്നു.വീട്ടിലെ അംഗങ്ങള്‍ വന്നും പോയും ഇരുന്നു.സന്തോഷവും വിഷമവും മാറി മാറി വന്നു.ചിന്തകളുടെ അലട്ടലുകളും തുടര്‍ന്നു. കാലം കടന്നു പോകുന്നതോടൊപ്പം എന്‍റെ ആരോഗ്യവും ക്ഷയിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .വയറു വേദന,വിശപ്പില്ലായ്മ,അസഹ്യമായ ചുട്,ചൊറി.രോമങ്ങള്‍ പൊഴിയല്‍,ഒന്നിനും ഒരു ഉഷാറില്ലായ്മ.കുരയ്ക്കാന്‍ പോലും ഉഷാറ് പോര.സന്ദര്‍ശകരെല്ലാം എന്നെ നോക്കി താടിയ്ക്ക് കൈകൊടുത്തു.......ന്തോ പറ്റി.ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാതെ കിടക്കുന്ന എന്നെ വീട്ടുകാര്‍ വിഷമത്തോടെ നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു.അവര്‍ ഭക്ഷണം കഴുക്കുന്നില്ലേ എന്നു പോലും ഞാന്‍ സംശയിച്ചു.എന്തിനാണ് അവര്‍ എന്നെ ഇത്രയും സ്നേഹക്കുന്നത്.ഞാന്‍ ചത്താല്‍ അവര്‍ക്ക് എന്നെ പോലെ വേറെ ഇഷ്ടം പോലെ പട്ടിക്കുട്ടികളെ കിട്ടും.എന്നെ പോലുള്ള പട്ടികള്‍ അധിക കാലം ജീവിച്ചിരിക്കില്ല എന്ന് അവര്‍ക്കറിയില്ലെ.ഞാന്‍ ചത്താല്‍ വിഷമമുണ്ടാകുമെന്ന് അവര്‍ക്ക്നേരത്തെ അറിയില്ലെ പിന്നെയെന്തിനാണ്.അവര്‍ എന്നെ വളര്‍ത്തിയത് പിന്നെ എന്തിനാണ് ഇത്രയും എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത്.അവരുടെ കുടുംബാങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഒരു കാവല്‍ക്കാരന്‍,ഏകാന്തതയകറ്റാന്‍ ഒരു ഹോബി,സ്നേഹം നല്‍കാനും പങ്കു വയ്ക്കാനും ഒരു ജീവി.ഇതൊക്കെയായിരിക്കാം ഞാന്‍ അവര്‍ക്ക് പക്ഷെ അതിന് അവര്‍ എന്നെ മാതാപിതാക്കളില്‍ നിന്ന് അകറ്റി,സ്വജാതിക്കാരുമായി ഇടപഴകാന്‍ അനുവദിച്ചില്ല,നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ ചങ്ങലകളാല്‍ അവര്‍ എനിയ്ക്ക് പരതന്ത്രതയുടെ സുഖം തന്നു.പക്ഷെ എനിയ്ക്ക് അവരെ വെറുക്കാന്‍കഴിയില്ല.വാലാട്ടിയായ എനിയ്ക്ക് അവര്‍ ഭക്ഷണം തന്നു.കുടുംബാംഗത്തിന്‍റെ പരിഗണന തന്നു.പരിചരണം തന്നു.സന്തോഷം. ഒരു ദിവസം ചിന്തകള്‍ കാടുകകയറിയതോടെ എന്‍റെ അസ്വസ്ഥതകള്‍വര്‍ദ്ധിച്ചുവന്നു.എനിയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു.ഞാന്കൂട്ടില്‍ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു.വീട്ടില്‍ ഉടമസ്ഥന്‍ ഇല്ല.അമ്മ മാത്രമെ ഉള്ളൂ.തല വെട്ടിപൊളിയുന്നതു പോലെ തോന്നി.ഞാന്‍ വരാന്തയില്‍ കയറി.ദയനീയമായി അമ്മയെ നോക്കി.അവരും നിസ്സഹായരായി നില്‍ക്കുകയാണ്.എത്ര നേരം ഇത് സഹിക്കും ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല കണ്ണില്‍ ഇരുട്ട് കയറുന്നു.ഞാന്‍ എന്‍റെ തല സര്‍വ്വശക്തിയുമുപയോഗിച്ച് നിലത്തടിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി............

സെഞ്ചുറികള്‍ കൊണ്ടൊരു തുലാഭാരം

സച്ചിന്‍ രമേശ് ടെണ്ടുല്‍ക്കര്‍...........,ഇന്ത്യക്ക് വേണ്ടി അത് നേടിയിരിക്കുന്നു.ദേശീയ കായിക വിനോദമായ ഹോക്കിയില്‍ ലോക രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍,പിന്തള്ളപ്പെട്ട സ്ഥിതിവിശേഷം,ജന സംഖ്യയില്‍ മുന്നേറ്റമുണ്ടെങ്കിലും കായികരംഗത്ത് ലോകത്തിന് യാതൊന്നും സംഭാവന ചെയ്യാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന സാഹചര്യം,1983 ലെ ലോകകപ്പിലെ ജയം ഒരു മുള്‍കിരീടമായി അണിഞ്ഞ് നടക്കേണ്ടിവന്ന സമയം,ഗവാസ്കര്‍,ഗുണ്ടപ്പ വിശ്വനാഥ്,മൊഹീന്ദര്‍ അമര്‍നാഥ്,വെംഗ്സാര്‍ക്കാര്‍,എന്നിവരുടെ വിടവാങ്ങല്‍, ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകാത്ത ഒരു പയ്യനെയും കൊണ്ട് ഇന്ത്യയ്ക്ക് പാകിസ്ഥാന്‍ സന്ദര്‍ശിക്കേണ്ടിവന്നത്.പലരും നെറ്റി ചുളിച്ചു.പ്രതിഭയെ കുരുന്നിലെ നുള്ലിക്കളയാലാകുമോ.പരമ്പരയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി നടന്ന പ്രദര്‍ശന മത്സരത്തില്‍ തോല്‍വി അഭിമുഖീകരിച്ച അവസാന രണ്ട് ഓവറില്‍ നാല്‍പതിലേറെ റണ്‍വേണ്ടിയിരുന്ന സമയത്ത് ക്രീസിലെത്തിയ സച്ചിന്‍ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രമുഖ ലെഗ്സ്പിന്നറായ അബ്ദുള്‍ ഖാദറെ തുടരെ നാലു സിസ്കറുകള്‍ പറത്തിയപ്പോള്‍, അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ക്രിക്കറ്റ് ലോകം പകച്ചു നിന്നു.ശ്വാസം അടക്കി പിടിച്ച് അവര്‍ ആകാഴ്ച കണ്ടുനിന്നു.മികച്ച സ്പോര്‍ട്സ്മാന്‍ സ്പിരിറ്റിനുടമയായ ഖാദര്‍ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഓരോ സ്ക്സറിനെയും കൈയ്യടിച്ച് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.വരും വര്‍ഷങ്ങളില്‍ ക്രിക്കറ്റ് ലോകത്ത് നടക്കാനിരിക്കുന്ന മഹാദ്ഭുദങ്ങളുടെ കേളികൊട്ട് മാത്രമാണിതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു യോഗിയെപോലെ.ആദ്യ ടെസ്റ്റില്‍ ക്രീസിലെത്തിയ സച്ചിന്‍ വഖാര്‍ യൂനിസിന്‍റെ തീപാറുന്ന പന്ത് കൊണ്ട് ചോര തുപ്പിയപ്പോള്‍ എന്നും ഇന്ത്യാ വിരുദ്ധമായി പ്രതികരിച്ചിരുന്ന ജാവേദ് മിയാന്‍ദാദ്,പരിഹാസ രൂപേണ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് ടെലിവിഷനിലൂടെ കണ്ട എനിയ്ക്ക് ജാവേദ് എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലായി “ഈ പയ്യന് ഇതിനൊക്കെ പ്രായമായിട്ടില്ല”.സച്ചിന്‍ ആ ടെസ്റ്റില്‍ തരക്കേടില്ലാത്ത സ്കോര്‍ കണ്ടെത്തിയിട്ടാണ് പുറത്തായതെന്നത് വേറെ കാര്യം. തന്‍റെ ആദ്യ സെഞ്ചുറി പിറക്കാന്‍ വളരെ നാള്‍കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്ന സച്ചിന്‍ പക്ഷെ സെഞ്ചുറികളുടെ കളിത്തോഴനായി മാറിയത് തികച്ചും യാദൃശ്ചികം.ഒരു കായികതാരത്തിന് അന്യമായ പാരമ്പര്യം. സാഹിത്യാകരനായ പിതാവ്,പക്ഷെ തന്‍റെ പാരമ്പര്യം കായികരംഗത്ത് സച്ചിന് ഹൃദയത്തിന്‍റെ സ്പര്‍ശം നല്‍കാന്‍കഴിഞ്ഞു.വിവാദങ്ങള്‍ വിട്ടൊഴിയാത്ത ക്രിക്കറ്റ് രംഗത്ത് നിര്‍മ്മല ചിത്തത്തോടെ നില കൊണ്ട സച്ചിനെ ഒരു പക്ഷെ കൂടുതല്‍ ആരാദ്ധ്യനും സര്‍വ്വ സമ്മതനുമാക്കിയത് തന്‍റെ ഹൃദയഹാരിയായ വ്യക്തിത്ത്വത്തിലൂടെ ആണ്.എല്ലാം കൈപിടിയിലാക്കാനുള്ള ഉല്‍ക്കടമായ അഭിവാഞ്ഛ,എന്നാല്‍ തിരച്ചടികള്‍ക്ക് വാക്കുകള്‍കൊണ്ടോ ചേഷ്ടകള്‍കൊണ്ടോ പ്രതികരിക്കാതെ തനിക്ക് പ്രതിഭയുടെ പ്രസാദമായി ലഭിച്ച ബാറ്റുകൊണ്ട് മാത്രം മറുപടി പറഞ്ഞ സച്ചിന് പകരം വയ്ക്കാന്ഇനിയൊരു സച്ചിന്‍ ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് തീര്‍ച്ച.എതിരാളികള്‍ നിലവാരം കുറഞ്ഞ വിദ്യകള്‍ പുറത്തിറക്കിയപ്പോഴും,ടീമംഗങ്ങള്‍ കോഴ വിവാദത്തില്‍ ഉള്‍പെട്ടപ്പോഴും,നേട്ടങ്ങളുടെ പടിവാതിലില്‍ കാലിടറിയപ്പോഴും,ടെന്നിസ് എല്‍ബോ എന്ന മാരക രോഗത്തിനടിമയായപ്പോഴും സച്ചിന്‍ സച്ചിദാനന്ദ സ്വരൂപനായി നിലകൊണ്ടു.പ്രതിഭയും ഭാഗ്യവും കൈമുതലായുണ്ടെങ്കിലും താന്‍ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനാണെന്ന് തെളിയിച്ചു കൊണ്ട് സച്ചിന്‍ കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്‍ഷമായി അസാധാരണ സമ്മര്‍ദ്ദത്തിനടിമപ്പെട്ടു.ഒടുവില്‍ ബാംഗ്ലാദേശിനെതിരെ അദ്ദേഹം ആ നിര്‍ണ്ണായകമായ നാഴികക്കല്ല് പിന്തള്ളി.സച്ചിന്‍ യാത്ര തുടരുകയാണ്.ശൈശവ ദശ മാറുന്നതിന് മുമ്പ് ടീമിലെത്തിയ സച്ചിന്‍, ഇളം തലമുറക്കാര്‍,ടീമിലെത്തിയെങ്കിലും ഇന്നും ഭാരതീയര്‍ക്ക് വാത്സല്യഭാജനമാണ്,ഓരോ സ്ത്രീയും സ്വന്തമാക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സല്‍സന്താനമാണ്. നിര്‍ണ്ണായക നിമിഷങ്ങളില്‍,കാലിടറുന്നു എന്ന ഒരു കളങ്കം അദ്ദേഹം നിലനിര്‍ത്തുന്നു.എന്നിരിക്കിലും ഇന്ത്യയ്ക്ക് ലോക ക്രിക്കറ്റ് ഭൂപടത്തില്‍ നിര്‍ണ്ണായക സ്ഥാനം ഉറപ്പാക്കാന്‍കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതില്‍ സച്ചിന്‍റെ പങ്ക് വളരെ പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നു.നായക സ്ഥാനത്ത് വേണ്ടത്ര ശോഭിക്കാത്തതും മറ്റൊരു വിഷയമാണ്.പക്ഷെ കോഴ വിവാദം കൊടുംബിരിക്കൊണ്ട സമയത്താണ് നിഷ്കളങ്കനായ സച്ചിന്‍ ടീമിന്‍റെ അമരക്കാരനായതെന്നോര്‍ക്കണം.നിര്‍ണ്ണായക ഘട്ടത്തില്‍കാലിടറുമെങ്കിലും നിര്‍ണ്ണായക ഘട്ടത്തില്‍ടീമിനെ എത്തിക്കുന്നത് സച്ചിന്‍ തന്നെയാണ്.നൂറു കോടി ജനതയുടെ ആശയും അഭിലാഷങ്ങളും മോഹങ്ങളും ചുമലിലേറ്റി നടക്കുന്ന ഈ കുറിയ മനുഷ്യന് ചില ഘട്ടങ്ങളില്‍ അത് ഭാരമായി ഭവിച്ച് കാലിടറിയെങ്കില്‍ അത് തികച്ചും സ്വാഭാവികം മാത്രമാണ്. ഇനി......നല്ല ഒരവസരത്തിന് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുക നല്ല ഒരു പ്രകടനത്തോടെ വിടവാങ്ങുക.അടുത്ത നാഴികക്കല്ലിന് സമീപത്തെത്തുന്നതിന് മുമ്പ്.......സച്ചിന്‍....അത് വൈകിക്കരുത്.

Kohli Magic

Oh yes …this was truly one of the best match I had seen. India surpassing a formidable target with fourteen overs to spare. Again Cricket has proved why it is called the game of uncertainty. Not even the ardoned supporter of team India would have imagined India to achieve this feet at the fag end of a disappointing series. India proved why they are the world champions. This victory has showered rain of comfort on the disappointed supporters of team India.
But was it too late?
Only one player could get Century on the tour. This prove that how disappointing was the performance of the formidable Indian batting line up. Does this team deserve finals of the trynation series? Only time will tell.
Go ahead team India. Be united strive for victory.Dont let us down……You are the luckiest of all for you are representing India.

ഹേ കര്‍ണ്ണാ ....ഇതാ നിനക്കായ് എന്‍റെ ചുടു നെടു വീര്‍പ്പുകള്‍,

നിരായുധനായ് നിരാശ്രയനായ്
പൂണ്ടുപോയ രഥം വലിച്ചെടുക്കുന്പോള്‍
ഏറ്റ ഒളിയമ്പുതന്‍ വേദന
ഹേ കര്‍ണ്ണാ എത്ര ലഘുതരം
വില്ലാളിവീരനാകിലും സൂത സുതനെന്ന പരിഹാസ ശരം ഹാ....
അമ്മയുടെ മാനഭയത്താല്‍ വന്ന ജീവിത മറിമായം
ഉന്നതനെങ്കിലും അവമതിതന്‍ ഭാഗ്യം
സൂര്യ സുതനും,കൂന്തീ പുത്രനും,പാണ്ഡവ ജ്യേഷ്ഠനും,
വില്ലാളി വീരനും,ദാന ശീലനും,കര്‍ണ്ണാഭരണ ധാരനും
എത്ര ശ്രേഷ്ഠതരം നിന്‍ വിശേഷണങ്ങള്‍,
എന്നാകിലും പാരമ്പര്യം,കുടുംബ മഹിമ,വരേണ്യത എന്നിവയുടെ
മുഖംപടം നിനക്കന്യമായ്
വരേണ്യതയ്ക്കെതിരെ നതമസ്തകന്‍,
കൂരമ്പിനേക്കാള്‍ വേദനാജനകമാം അപമാന ഭാരം
നിന്‍റെ യഥാര്‍ത്ഥകഴിവിനെ കീഴടക്കാന്‍,വരേണ്യതയുടെ ആയുധം
തൊടുത്ത അമ്പ് നീ വീണ്ടും തൊടുത്തിരുന്നെങ്കില്‍
സൂര്യാസ്തമാനത്തിനു ശേഷം
നിരായുധനായ അര്‍ജ്ജുനനെ വധിച്ചിരുന്നെങ്കില്.......
........ഇല്ല ലോകം നിനക്ക് മാപ്പ് തരില്ലായിരുന്നു........
കാരണം നീ കുരുവിന്‍റെയും യയാതിയുടെയും ഉത്തരാധികാരിയല്ല...
നീ വെറും സൂത പുത്രനാണ്
നിന്‍റെ അധമ കൃത്യങ്ങളെ മറയ്ക്കാന്‍,
ഇല്ല നിനക്ക് പാരമ്പര്യ മഹിമ.
ഭാരമേറും വരേണ്യതയും ഭാരമില്ലാത്ത പൌരുഷവും സ്ത്രീയ്ക്ക് മുന്നിലും നിന്നെ നതമസ്തകനാക്കി.
അധര്‍മം നിനക്ക് അഭയമേകി......
അധര്‍മത്തിനായി നീ പോരാളിയായി.....
മതി ....നിന്നെ ഒതുക്കാന്‍,വധിക്കാന്‍
ഭഗവാനു വേറെന്തുവേണം കാരണം......
അമ്മ പോലും.......

അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും.......
എങ്കിലും നീ ഇതിഹാസ നായകന്‍ ഇഷ്ട താരം ഇഷ്ട കഥാപാത്രം
നിനക്കായിതാ എന്‍റെ ചുടു നെടു വീര്‍പ്പുകള്‍,

Therapy of heart

I have been in a hospital not as a patient but alongside my mother who had sustained an injury to her legs. The stay in the hospital extended for almost a week. Hospital is not the pleasant place to stay. But still more than the grievances which prevail in hospitals many other things which had to be looked into and studied deeply hide behind these grievances.
The admitted patient and their relatives will be feeling tough. Especially during this fast life where all are engaged in serious business. Further families are micro in nature, and there are not many who will feel free serving the aggrieved patients.
Here comes the importance of humanitarian attitude towards the patient not only from the hospital authorities but from the people who stay with the patient and who visits the hospital. This includes not only the friends, close relatives but so called enemies.
The patient will be in a terrible condition, some of them will have pain some have anxiety, some have threat to life. Whatever it may be this sort of situation will be faced by one and all where they deserve sympathy and utmost consideration and caring. Pain and anxiety will be alleviated with compassion and care more than medicine. A patient will recover fast when he or she get this humanitarian consideration. At the same time there are many who don’t get this boon, and continuously suffer till the final breath. There is no doubt that the patient will be spell bound when he finds that he is being cared by everybody. If somebody who is considered his enemy visits him when he is in bed his happiness will have no boundaries.
This sort of feeling will be experienced by everybody in this earth. The volume of experience and the time span may vary. Every human being realizes this fact at a certain juncture; especially when he is at the receiving end or when some of his close relative or companion happens to have some difficult time. At this point of time they lift their ethics to such a level that they can be called human being. But unfortunately we are not able to keep ourselves at that point and ego comes back and masks our heart.
We recently had the experience of Mohan Lal and Sukumar Azheekode.They in spite of their rivalry had some light moment when the later was bed ridden.
When I explain about the experiences in a hospital I can’t finish without mentioning about the nurses. The successors of Florence nightingale. They have a vital role to play in hospitals. One gentle touch, one soothing word, one gentle smile can bring forth a drastic change. The sisters’ work alongside doctors and one who is duty bound and do the work carefully will be remembered by the patient all through life. The Dows as they look like fly around the hospital busily engaged in their holy work. The sisters look beautiful in their neat dress, clipped hair, and gentle smile and with a big heart -always ready for service. It is a pity that the Nursing profession is not considered a decent one in certain families. It could be because they had to come in close contact with the patients of different caste, sex and mental frame. And there is always a big chance for ill treatment. But one can say many number of Malayalee girls work in different states of India and abroad. But in my opinion it is the most holy profession of all other profession. The Government should encourage nurses and they should be assured of fairly decent remuneration which I thing eluding most of them.
When man is faced with naked reality of the life his ego vanishes and his heart will be filled with love and affection. In order to become a better human being man should realize himself that life,health,wealth,glory are not ever lasting but the love towards mankind and the realization of the pain of others is utmost important.

പുതുവത്സരാശംസകള്‍.

പ്രകൃതിയും ജീവജാലങ്ങളും മറ്റൊരു പുതുവര്‍ഷത്തെ എതിരേല്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്.ഡിസമ്പര്‍ എന്ന കലണ്ടറിലെ അവസാന പേജും,മകര മാസത്തിലെ കുളിരും, ക്രിസ്മസ് അഥവാ അര്‍ദ്ധവാര്‍ഷിക പരീക്ഷയും,ക്രിസ്മസ് അവധിയും,അവധിക്കാലത്തെ വിനോദങ്ങളും,ശബരിമല തീര്‍ത്ഥാടകരുടെ ശരണം വിളികളും,യുവജനോത്സവ മത്സരങ്ങളും,ക്രിസ്മസ് നക്ഷത്രങ്ങളും കേക്കും,ഗ്രീറ്റിംഗ് കാര്‍ഡുകളും വേനലിലേയ്ക്കുള്ള പ്രകൃതിയുടെ തയ്യാറെടുപ്പും,കലണ്ടറുകളുടെ പരസ്യങ്ങളും,പുതുമയുള്ള പ്രമേയവും ഔന്നത്യവും അവകാശപ്പെടുന്ന ക്രിസ്മസ് പുതുവത്സര സൂപ്പര്‍ ഡ്യൂപ്പര്‍ സാധാരണ സിനിമകളുടെ റിലീസിംഗും,വാണിജ്യക്കണ്ണോടെ ആഘോഷവേളകളെ ആനന്ദകരമാക്കാനെന്ന പേരില്‍ ഉപഭോക്താക്കളെ വശീകരിക്കാന്‍ വ്യത്യസ്ഥമായ വിദ്യകള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന വന്‍കിട കമ്പനികളുടെ പരസ്യ വാചകങ്ങളും പതിവുപോലെ മറ്റൊരു പുതുവര്‍ഷത്തിന്‍റെ വരവ് വിളിച്ചോതുന്നു.
സാര്‍വ ലൌകികതയുടെ പര്യായമായ പുതുവര്‍ഷദിനാഘോഷം ജാതിമത ഭേദമെന്യെ എല്ലാവരും ഓര്‍മിക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു നാഴികക്കല്ല് തന്നെയാണ്.എല്ലാ ആഘോഷങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നിലും മനുഷ്യരാശിയുടെ നന്മയെ മുന്‍നിര്‍ത്തി സദുദ്ദേശ്യപരമായ ഉദ്ദേശ്യ ലക്ഷ്യങ്ങളും സന്ദേശങ്ങളും ഉണ്ടെന്നുള്ളത് ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്.ആഘോഷത്തില്‍ പങ്കാളികളാകുന്നവരില്‍ ഏറിയ പങ്കും അതിന്‍റെ വിവിധങ്ങളായി ചടങ്ങുകളിലൂടെയും ആചാരങ്ങളിലൂടെയും പ്രത്യക്ഷമായോ പരോക്ഷമായോ അത് ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നു.എന്നാല്‍ പുതുവര്‍ഷമെന്നാല്‍ മതിവരുവോളം മദ്യപിക്കുകയോ ടെലിവിഷനിലൂടെ അനുകരണ കലയുടെ ആശാന്‍മാരുടെ പ്രകടനങ്ങള്‍ കണ്ട് മനം നിറഞ്ഞ് ചിരിക്കുകയോ,ഹിജഡ കളുടെ സാമൂഹ്യ ആക്ഷേപഹാസ്യം എന്ന പേരിലുള്ള ഒന്നര പതിററാണ്ടെങ്കിലും പഴക്കമുള്ള കലാരൂപങ്ങളും കണ്ട് മതിമറന്ന് ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന ഞാനുള്‍പെടെയുള്ള മനുഷ്യര്‍ക്ക് ഇതിലുപരി പുതുവര്‍ഷം മറ്റൊരു സന്ദേശവും നല്‍കുന്നില്ല. എസ്-എം-എസ്,ഇ-മെയില്‍ എന്നിവ വെറും യാന്ത്രികമായ വിധാനങ്ങളാണെന്ന് നാം സ്വീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞു.മൊബൈല്‍ ഫോണില്‍വരുന്ന സന്ദേശങ്ങള്‍പ്രിയപ്പെട്ടവരുടേതായാലും അല്ലെങ്കിലും ആരും അത്ര കാര്യമായി എടുക്കാറില്ല.അതിനു പിന്നിലുള്ള തുച്ഛമായ ശ്രമം തന്നെയാണ് ഇതിന് കാരണം.കടയില്‍ചെന്ന് അനുയോജ്യമായ സന്ദേശമുള്ള ഒരു കാര്‍ഡ് തിരഞ്ഞെടുത്ത് കാശ് കൊടുത്തു വാങ്ങി നമ്മുടേതായ ഒരു ലഘു സന്ദേശവുമെഴുതി പോസ്റ്റാഫീസില്‍ ചെന്ന് സ്റ്റാംപ് വാങ്ങി ഒട്ടിച്ച് അയയ്ക്കുന്നതിന്‍റെ നൂറിലൊന്നു പോലും ശ്രമമില്ലാതെയാണ് ഇന്ന് എസ്-എം-എസ് അയയ്ക്കുന്നത്.എസ്-എം-എസ്ന്‍റെ പുറകില്‍അയയ്ക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ ആത്മാര്‍ത്ഥത വെളിപ്പെടുന്നില്ല..ഒറ്റ ക്ലിക്കില്‍ ഇരുപതോളം പേര്‍ക്ക് ഒരേ സന്ദേശം അയയ്ക്കുന്ന സംവിധാനം ഉള്ളപ്പോള്‍ ഇത്തരം സന്ദേശങ്ങള്‍ക്ക് എന്ത് വിലമതിക്കാനാകും.
പുതുവര്‍ഷം എന്തുതന്നെയായാലും ഒരു സുപ്രധാനമായ ഘട്ടം തന്നെയാണ്.പുതിയ തീരുമാനങ്ങളിലേയ്ക്ക്,ദൃഢനിശ്ചയങ്ങള്‍ക്ക് പുതിയ മോഹങ്ങള്‍ക്ക്,അപ്രതീക്ഷിത നേട്ടങ്ങല്‍ക്ക്,പുതിയ പ്രതീക്ഷകള്‍ക്കുള്ള ഒരു മാറ്റത്തിന്‍റെ അതിര്‍വരമ്പായി പതുവര്‍ഷത്തെ കാണാവുന്നതാണ്.പ്രതീക്ഷിക്കാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്.പക്ഷെ തങ്ങളുടെ ദൃഢനിശ്ചയത്തിലൂടെ ആശാവഹമായ മാറ്റങ്ങളിലേയ്ക്ക് പുതുവത്സര ദിനത്തില്‍കാലെടുത്തുവയ്ക്കുന്ന അനവധിപേര്‍ നമുക്കിടയിലുണ്ട്.മദ്യപാനം എന്ന ശീലം ജനുവരി ഒന്നാം തിയതി വച്ച് മാറ്റിയെടുത്ത പലരുമുണ്ട്.ഇത്തരത്തില്‍ നല്ല ശീലങ്ങളിലേയ്ക്കുള്ള മാറ്റമായി പുതുവര്‍ഷത്തെ സ്വീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അത് ഒരു ആശാവഹമായ മാറ്റം തന്നെയായിരിക്കും.
പുതുവത്സരപുലരിയില്‍ വളരെ വൈകി നട്ടുച്ചയോടെ ആലസ്യത്തില്‍നിന്ന് ഉണരുന്ന ഒരു വ്യക്തി വീണ്ടും ഉറക്കമുണരുന്നത് പോയവര്‍ഷത്തിലേയ്ക്ക് തന്നെയാണ്.പുതുജീവനോടെ നവോന്മേഷത്തോടെ പ്രശാന്ത സുന്ദരമായ,ശാന്തമായ ചെറുകുളിരുള്ള പ്രകൃതിയിലേയ്ക്ക് ദൃഢനിശചയത്തോടെ ഉണര്‍ന്നെഴുന്നേറ്റ് പുതുവര്‍ഷത്തേയ്ക്ക് കാലെടുത്ത് വച്ച് നന്മയിലേയ്ക്ക്, നേട്ടത്തിലേയ്ക്കുള്ള യാത്ര ആരംഭിക്കാന്‍കഴിയണം.
ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ച് വയ്ക്കുന്ന ആഗ്രഹിക്കുന്ന നല്ല ശീലങ്ങളിലേയ്ക്ക് എത്തിനോക്കുമ്പോള്‍ പോയ വര്‍ഷങ്ങള്‍നഷ്ടപ്പെടുത്തി എന്നാണ് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നത്.നല്ല ശീലങ്ങളെ പറ്റി ആര്‍ക്കും എതിരഭിപ്രായമുണ്ടാകില്ല.പക്ഷെ ശീലങ്ങള്‍ സ്വാംശീകരിക്കാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും കഴിയണമെന്നില്ല.ഈ പുതുവത്സര ദിനത്തില്‍ പരമാവധി പേര്‍ക്ക് നല്ല ശീലങ്ങളിലേയ്ക്ക് കാലെടുത്ത് വയ്ക്കാന്‍ കഴിയട്ടെ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയാണ് എനിയ്ക്കുള്ളത്..
വൈകുന്നേരം കഴിഞ്ഞ് രാത്രി അധികം വൈകാതെ അത്താഴം കഴിച്ച് നേരത്തെ കിടന്നുറങ്ങി ബ്രാഹ്മ മുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍ത്തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് പ്രഭാത കൃത്യങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തീകരിച്ച് ശുദ്ധമായ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം കുടിച്ച് ശുദ്ധമായ പ്രകൃതിയുടെ ആരവത്തിനായി അല്‍പനേരം കാതോര്‍ത്ത് വ്യായാമം ചെയ്ത് കുളികഴിഞ്ഞ് ഈശ്വര പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം ലളിതമായ പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ കര്‍മ പഥത്തിലെത്തണം.മുഖത്ത് ചെറു പുഞ്ചിരിയുമായി മറ്റുള്ളവരെ സമീപിച്ച് നല്ല കൂട്ടുകെട്ടുകള്‍ കണ്ടെത്തി നല്ല ആശയങ്ങള്‍ കൈമാറുകയും പരദൂഷണം പറയാതിരിക്കുകയും,കോപത്തെ അകറ്റി നിര്‍ത്തുകയും ചെയ്യണം.മിതമായ ഭക്ഷണം,പഴങ്ങളും പച്ചക്കറികളും അടങ്ങിയ സമീകൃതാഹാരം,ധാരാളം വെള്ളം,സമാനരുമായി ചേര്‍ന്ന് ഉല്ലാസത്തിനായി ഏതെങ്കിലും കളികളില്‍ ഏര്‍പെടുക.അറിവ് നേടാനായി വായന ശീലമാക്കുക,വ്യക്തി ശുചിത്വം ഉറപ്പാക്കി ഗൃഹ ശുചിത്വം ഉറപ്പാക്കുക,പരിസര ശുചിത്വത്തില്‍ ജാഗരൂകനായിരിക്കുക.തന്‍റെ വീടിന്‍റെ മുറ്റം പോലെത്തന്നെ പൊതു സ്ഥലത്തെയും കരുതുക.സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധ ഘടകങ്ങളെ അഹിംസാ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ പ്രതികരിക്കുക.കുടുംബ ബന്ധങ്ങള്‍ക്കും സുഹൃദ്ബന്ധങ്ങള്‍്ക്കും സമയം കണ്ടെത്തുക. ബന്ധം അറ്റുപോയ സുഹൃത്തിനോടും ബന്ധുക്കളോടും ബന്ധം പുതുക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി,ഒരു എസ് എം എസ്,ഒരു മിസ്ഡ് കോള്‍,അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു ചെറു സമ്മാനം.മദ്യം,ധൂമ്രപാനം,ലഹരിസേവ എന്നിവ തീരെ വര്‍ജ്ജിക്കുക,പണം കൂടുതലുണ്ടെങ്കില്‍ സുരക്ഷിതമായ കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ ശേഖരിക്കുക . ചെറിയ ശതമാനം നിരാലംബര്‍ക്കായി വിതരണം നടത്തുക.ഈശ്വര വിശ്വാസം ഉറപ്പാക്കുക.തനിക്ക് നേടാന്‍കഴിയാത്തതും നേടാന്‍ ആഗ്രാഹിക്കുന്നതും ഈശ്വരന്‍ തരുമെന്ന് ഉറച്ച് വിശ്വസിക്കുക.മാലിന്യ സംസ്കരണത്തിനായി സ്വന്തം വീട്ടില്‍ ചെറു കംപോസ്റ്റ്,ഒരു ചെറിയ ജൈവ പച്ചക്കറി തോട്ടം.......
എന്തെല്ലാം നല്ല മാറ്റങ്ങളാണ് നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.ഏവര്‍ക്കും ഈ പുതുവര്‍ഷം നല്ല മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് കാരണീഭൂതമാകട്ടെ എന്ന് നമുക്ക് ആശിക്കാം.നല്ല ഒരു നാളെയിലേയ്ക്കായി നമുക്ക് പുതുവര്‍ഷത്തിലേയ്ക്ക് കാലെടുത്തുവയ്ക്കാം.
ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു

എന്‍റെ തടവറയിലെ നിമിഷങ്ങള്‍

കാസറഗോഡ് ഗവണ്മെന്‍റ് കോളേജില്‍ പ്രീ ഡിഗ്രിയ്ക്ക് പഠിക്കുന്ന കാലം. ഒരു കുഗ്രാമത്തില്‍നിന്ന് വന്ന കൌമാരക്കാരന്‍റെ എല്ലാ ചാപല്യങ്ങളും ഉള്ള ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരുന്നു ഞാന്‍.എസ് എസ് എല്‍ സി യില്‍ തരക്കേടില്ലാത്ത മാര്‍ക്ക് നേടി സെക്കന്‍റ് ഗ്രൂപ്പ് പഠിക്കുന്നു.വീട്ടുകാരുടെ ആഗ്രഹം പ്രവേശന പരീക്ഷ എഴുതി ഡോക്ടറാവാകണം എന്നായിരുന്നു.എനിക്കും എതിര്‍പ്പില്ലായിരുന്നു.പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ പറയത്തക്ക കുസൃതിത്തരങ്ങളൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.എന്നാല്‍കലശലായ ക്രിക്കറ്റ് കമ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.റാങ്ക് സ്റ്റുഡന്‍റ് അടങ്ങുന്ന ക്ലാസ്സ്.ക്ലാസ്സില്‍ ഞാനൊരു ശരാശരി വിദ്യാര്‍ത്ഥി മാത്രം.വിദ്യാര്‍ത്ഥി സമരം കൊടുംബിരിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയം.ക്ലാസ്സ് മേറ്റ്സ് എന്ന സിനിമയിലെ കാലഘട്ടമാണ്.സംവിധായകന്‍ സിനിമയില്‍കാണിച്ചിരിക്കുന്ന പല സംഭവങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ കോളേജിലും അരങ്ങേറിയിരുന്നു.സിനിമയില്‍ കാണിച്ച കോളേജ് കാമ്പസ്സില്‍ കയറി നടത്തിയ ലാത്തി ചാര്‍ജ് അരങ്ങേറിയത് കാസറഗോഡ് ഗവണ്മെന്‍റ് കോളേജിലാണ്.
സമരങ്ങള്‍ കോളേജില്‍സ്ഥിരം സംഭവമായിരുന്നു.പ്രഗല്‍ഭരായ അദ്ധ്യാപകരില്‍നിന്ന് ഈ സമരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വീണ് കിട്ടുന്ന ഏതാനം ക്ലാസ്സുകള്‍ മാത്രമാണ് അന്ന് പഠനത്തിന് ഏക ആശ്രയം.മിടുക്കരായ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ സ്വയം പഠിച്ച് കയറും,അല്ലാത്തവര്‍ തളര്‍ന്ന് വീഴും.അങ്ങനെയാണ് സ്കൂള്‍ തലത്തില്‍മികവ് കാട്ടിയ മിക്ക വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും സര്‍ക്കാര്‍കോളേജുകളിലെത്തി പരാജയപ്പെടുന്നത്.
അന്ന് രാവിലെ രണ്ട് പരീഡ് തുടര്‍ച്ചയായി ബോട്ടണി (സസ്യ ശാസ്ത്രം) പ്രായോഗിക ക്ലാസ്സാണ്.ഞങ്ങള്‍ ബ്ലെയിഡും,മൈക്രോസ്കോപ്പും,കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പച്ചയുടെ തണ്ടുമായി ലാബില്‍ തയ്യാറായി നിന്നു.തണ്ട് നേരിയതായി അരിഞ്ഞ് ചുവന്ന സ്റ്റെയിനില്‍ മുക്കി മൈക്രോസ്കോപ്പിലൂടെ നോക്കിയാല്‍ സസ്യം ജലവും ലവണങ്ങളും വലിച്ചെടുക്കുന്ന സംവിധാനവും ആ സസ്യം ഉള്‍പെടുന്ന വിഭാഗത്തെയും പറ്റിയുള്ള പഠനവും സാദ്ധ്യമാകും.ജോണ്‍ സാര്‍ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങിയതെഉള്ളൂ,കോളേജിന്‍റെ പ്രവേശന കവാടത്തില്‍നിന്ന് സമരകാഹളം ഉയര്‍ന്നു.പാലക്കാട്ടെ പട്ടന്‍മാര്‍ക്കും....,കോഴിക്കോട്ടെ കോയമാര്‍ക്കും.....,സമസ്ത കേരള നായന്‍മാര്‍ക്കും........ഇന്നും സമരമാണ്.ഇത് രണ്ടാം തവണയാണ്.പ്രാക്ടിക്കല്‍ ക്ലാസ്സ് തടസ്സപെടുന്നത്.സമരക്കാര്‍ ലാബിന്‍റെ വാതില്‍ക്കലെത്തി,സാറിനോട് ക്ലാസ്സ് പിരിച്ചുവിടാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.സമരക്കാരുടെ കാഹളത്തിന്‍റെ തീവ്രത കുറയുന്നതുവരെ സാര്‍മേശയില്‍ ചാരി നിന്നു.അല്‍പ നേരത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. Those who want to go out may do so…But I won’t repeat the class.(ആവശ്യക്കാര്‍ക്ക് പുറത്ത് പോകാം പക്ഷെ യാതൊരു കാരണവശാലും ക്ലാസ്സ് ആവര്‍ത്തിക്കില്ല.)സാറിന്‍റെ നിര്‍ദ്ദേശം കൊണ്ടു.ആരും സീറ്റില്‍ നിന്ന് അനങ്ങിയില്ല.പ്രാക്ടിക്കല്‍ റെകോര്‍ഡിനും,പരീക്ഷയ്ക്കും ഗണ്യമായ പ്രാധാന്യവും മാര്‍ക്കും ഉള്ളതിനാല്‍ഡോക്ടറാകാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച് ഇരിക്കുന്ന ആര്‍ക്കും ക്ലാസ്സ് ഒഴിവാക്കാന്‍ ധൈര്യമുണ്ടായില്ല.സാര്‍ ലാബിന്‍റെ വാതില്‍ അകത്ത് നിന്ന് അടച്ചു.അങ്ങനെ ക്ലാസ്സ് തുടര്‍ന്നു.ഉദ്ദേശ്യം അരമുക്കാല്‍മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പുറത്ത് എന്തൊക്കെയോ നടക്കുന്നതായി ഞങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നി.ഷൂസിന്‍റെ ശബ്ദം,കൂട്ടത്തോടെ ഓടുന്ന ശബ്ദം.സാര്‍ വാതില്‍ തുറന്ന് പുറത്തേയ്ക്ക് പോയി.അല്‍പനേരം കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വന്നു.പുറത്ത് പോലീസ് ലാത്തി ചാര്‍ജ് നടക്കുകയാണെന്നും യാതൊരു കാരണവശാലും പുറത്ത് പോകരുതെന്നും ഞങ്ങള്‍ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ലെന്നും സാര്‍ പറഞ്ഞു.വാതില്‍ പുറത്തു നിന്ന് അടച്ച് സാര്‍ പോയി.ഞങ്ങള്‍ ജനാലകള്‍ തുറന്ന് കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു.കുട്ടികള്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും ഓടുകയാണ്.പോലീസ് അവരെ പിന്‍തുടര്‍ന്ന് ലാത്തികൊണ്ട് അടിക്കുകയാണ്.പെണ്‍കുട്ടികളും ഓടുകയാണ്.സദാ സമയം ലൈബ്രറി റൂമിലിരുന്ന് വായിക്കുമായിരുന്ന ഗൌരവക്കാരനായ ഒരു ചേട്ടന്‍ കോളേജിന്‍റെ മതില്‍ സാഹസികമായി ചാടിക്കടക്കുന്നത് ജനാലയിലൂടെ കണ്ട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ചിരിക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.സമരത്തില്‍ പങ്കാളിയാകാത്തതിനാലും റൂമിനുള്ളില്‍ സുരക്ഷിതരാണെന്നുമുള്ള തോന്നല്‍കാരണം ഞങ്ങള്‍ക്ക് തെല്ലും ഭയം തോന്നിയില്ല.കൂടാതെ പുറത്ത് നടക്കുന്ന സംഭവികാസങ്ങളുടെ ഭീകരത ഞങ്ങള്‍മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല.
സമരാനുകൂലികള്‍ പോലീസ് വണ്ടിയ്ക്ക് നേരെ കല്ലെറിയുകയും ഡി വൈ എസ് പി ഹക്കീം ബത്തേരിയുടെ തലയ്ക്ക് പരിക്കേല്‍ക്കുകയും ചെയ്തതാണ് പോലീസിനെ പ്രകോപിപ്പിച്ചത്.യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ കല്ലെറിഞ്ഞവര്‍ സുരക്ഷിത സ്ഥാനങ്ങളില്‍ എത്തിയിരുന്നു.എന്നാല്‍ നിരപരാധികളായ വിദ്യാര്‍ത്ഥീ വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികളെ പോലീസ് ക്യാമ്പസ്സില്‍കയറി ക്രൂരമായി മര്‍ദ്ദിക്കുകയാണ്.അവരെ രക്ഷപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ച അദ്ധ്യപകരെയും വെറുതെ വിട്ടില്ല.അദ്ധ്യാപകര്‍ക്കും മര്‍ദ്ദന മേല്‍ക്കേണ്ടിവന്നു.അദ്ധ്യാപികമാര്‍ക്കെതിരെ അശ്ലീല പ്രയോഗം നടത്തി.വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികള്‍ക്ക് മാത്രം വിശ്രമിക്കാനുള്ള പ്രത്യേക ഹാളില്‍പോലും പോലീസ് കടന്ന് ചെന്ന് ആക്രമണം അഴിച്ചു വിട്ടു.ഇതൊന്നും ഞങ്ങള്‍ അറിയുന്നില്ല.ഞങ്ങള്‍ ജനാലയിലൂടെ കാണുന്ന ചില സംഭവങ്ങള്‍ കണ്ട് ആസ്വദിക്കുകയാണ്.
അല്‍പനേരം കഴിഞ്ഞ് വളരെ വിഷണ്ണമുഖത്തോടെ സുവോളജി ലക്ചര്‍ ഭാസ്കരന്‍സാര്‍ വാതില്‍തുറന്നു കൂടെ കെമിസ്ട്രിയിലെ കൃഷ്ണന്‍സാറുമുണ്ട്.അവരുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്ത പരിഭ്രമം കാണാമായിരുന്നു.ഞങ്ങളോട് വരിവരിയായി പോയിക്കോളാന്‍ പറഞ്ഞു.പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല നിങ്ങള്‍ കാര്യം പറഞ്ഞാല്‍ മതി.അച്ചടക്കത്തോടെ ഞങ്ങള്‍ നടന്നു നീങ്ങി.വഴിയില്‍ ചില പോലീസുകാര്‍ ഞങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നുണ്ട്.പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ ചെന്നെത്തിയയത് ഒരു വലിയ പോലീസ് വാനിന് മുന്നിലാണ്. പന്തിയല്ലെന്ന് കണ്ട ഞാന്‍ഒരു പോലീസുകാരനോട് കാര്യം പറഞ്ഞു.”അതൊക്കെ പിന്നെ പറയാം….തത്കാലം വണ്ടീക്കേറ്”. ഞങ്ങളെല്ലാം പോലീസ് വണ്ടിയില്‍കയറി.ഞങ്ങളെ വണ്ടിയില്‍ കുത്തി നിറച്ചു.പോലീസ്കാര്‍ അശ്ലീല പ്രയോഗം തുടരുകയാണ്.”അവടെ സാരീടെ ഉള്ളില് ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ഇവന്‍മാരെ”. നിരപരാധികളായ കുട്ടികളെ രക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച ഏതോ അദ്ധ്യപികയെയാണ് ഇവിടെ പരാമര്‍ശിച്ചത്.ഏതായാലും കരിമ്പിന്‍ തോട്ടത്തില്‍കയറി മദിച്ച് തിരിച്ചുവരുന്ന കൊലകൊമ്പന്‍റെ തൃപ്തി അവരുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ടായി ഏതു ഭാഗത്തേയ്ക്കാണ് വണ്ടി നീങ്ങുന്നതെന്നു പോലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലായില്ല.അത്രയ്ക്ക് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ വാഹനത്തില്‍കുത്തി നിറച്ചിരുന്നു.യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ പോലീസുകാരുടെ ആഹ്ലാദപ്രകടവും ഉണ്ടായിരുന്നു.ഏതോ ഒരു സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോള്‍ വണ്ടിനിന്നു.പുറത്തിറങ്ങി നോക്കിയപ്പോള്‍ കാണാം “ടൌണ്‍ പോലീസ് സ്റ്റേഷന്‍”.ഞങ്ങളുടെ പുസ്തകങ്ങള്‍ ഒരു സ്ഥലത്ത് വയ്ക്കാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുകയും ഞങ്ങളെ ലോക്കപ്പിനകത്താക്കുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യമായിട്ടാണ് ലോക്കപ്പും പോലീസ് സ്റ്റേഷനും കാണുന്നത്.അതേ ലോക്കപ്പിലുള്ള ചില കുറ്റവാളികള്‍ ഞങ്ങളുടെ പരിഭ്രമം കണ്ട് ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.ഒരുമൂലയില്‍ ഞങ്ങളുടെ കെമിസ്ട്രി ലക്ചറര്‍ അടികൊണ്ട് അവശനായി ഇരിക്കുന്നു.കുട്ടികളെ രക്ഷ്യ്ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതാണ് അദ്ദേഹം ചെയ്ത കുറ്റം.ഒരു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നും എന്തു സംഭവിക്കുമെന്നും ഞങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലായില്ല.ഞങ്ങള്‍ക്ക് പരസ്പരം സംസാരിക്കാന്‍പോലും ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.അവസാനം ഒരു പോലീസുകാരന്‍ വന്ന് ഞങ്ങളുടെ പേരും മേല്‍ വിലാസവും ശേഖരിക്കാന്‍വരിവരിയായി ഓഫീസ് മുറിയിലേക്ക് പോകാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.വരിവരിയായി നടന്നു നീങ്ങുന്ന ഞങ്ങളില്‍ ചിലരെ പോലീസുകര്‍ ചെകിട്ടത്ത് അടിക്കുന്നുണ്ട്.എന്‍റെ തൊട്ടു മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന ഗിരീഷിനും കിട്ടി ഒരെണ്ണം.എനിയ്ക്കും കിട്ടിയേക്കുമെന്ന ഭയമുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ കിട്ടിയില്ല.ഓഫീസില്‍ ഓരോരുത്തരുടെയും പേരും മേല്‍വിലാസവും എഴുതിയെടുക്കയാണ്.അതിനുശേഷം ഓരോരുത്തരായി തിരികെ ജയിലിലേയ്ക്ക് പോകുകയാണ്.പേരും വിലാസവും കൊടുത്ത് ഞാന്‍ പുറത്തിറങ്ങി.ലോക്കപ്പിലേയ്ക്ക് ഒരു നീണ്ട ഇടനാഴിയാണ്.ഓഫീസില്‍ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങയപ്പോള് ഇടനാഴിയുടെ അങ്ങേയറ്റത്ത് നെറ്റിയില്‍ ബാന്‍റേജ് ഇട്ട് ഒരു ആജാനുബാഹുവായ പോലീസ് കാരന്‍ നടന്നുവരുന്നു.,സാക്ഷാല്‍ ഡി വൈ എസ് പി ഹക്കീം ബത്തേരി.ഏറു കൊണ്ട് മുറിവേറ്റ സിംഹം.ഞങ്ങള്‍ നേര്‍ക്കുനേര്‍.ഞാന്‍ ഭയന്ന മാന്‍പേടയെപ്പലെ നടന്നടുക്കുകയാണ്.കൈകാലുകള്‍ വിറയ്ക്കുന്നു.എന്നെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് മറുവശത്ത് ഹക്കീം ബത്തേരിയും നടന്നടുക്കുന്നു.അടുത്തെത്തിയപ്പോഴും നോട്ടം തുടര്‍ന്നു ഇരുവരും മുന്നോട്ട് നടന്നു.പെട്ടെന്ന് പിന്നില്‍ നിന്നൊരു വിളി.”അവിടെ നിക്ക്.....” “ഈശ്വരാ… ഇനിയെന്താണോ...”ഞാന്‍ നിന്നു.”ഇവിടെ വാ...”ഞാന്‍ അടുത്തു ചെന്നു.”എന്താ നിന്‍റെ പേര്....”ഞാന്‍ പേര് പറഞ്ഞു. ”നീ കല്ലെറിയാനുണ്ടായിരുന്നോ...” “ഇല്ല....”തൊണ്ടയിലെ അവസാന ജലാംശവും കൂടി ഇറക്കിക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.”കൈ കാണട്ടെ.....”ഞാന്‍ കൈ നീട്ടി.കൈയ്യില്‍ ലാബില്‍ നിന്ന് പറ്റിയ സ്റ്റെയിന്‍ കണ്ട് അദ്ദേഹം ഞെട്ടി.”ഇതെന്താടോ.......” “സാര്‍ ഞാന്‍ ബോട്ടണി ലാബില്‍ പ്രാക്ടിക്കല്‍ ചെയ്യുകയായിരുന്നു.അവിടുന്ന് പറ്റിയ സ്റ്റെയിനാണിത്.ഞാന്‍ കല്ലെറിഞ്ഞിട്ടില്ല……”കരച്ചിലിന്‍റെ വക്കിലെത്തിയ ഞാന്‍ ഒരുവിധം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.ഇത്രയുമായതോടെ എന്‍റെ നിരപരാധിത്വം ബോദ്ധ്യമായി അദ്ദേഹം എന്‍റെ തോളത്ത് കൈവച്ചു.ഓഫീസിലേയ്ക്ക് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.”ആ സുരേഷിന്‍റെ പേര് വെട്ടിക്കളഞ്ഞേയ്ക്ക് കേട്ടോ.”എന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു.”നേരെ പോയിക്കോ.....”ജീവന്‍ തിരിച്ചുകിട്ടിയ ഞാന്‍ പുറത്ത് വരാന്തയിലെത്തി.അവിടെ ഞങ്ങള്‍വച്ച പുസ്തകങ്ങള്‍ചിന്നിച്ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.പോലീസുകര്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളോടുള്ള അരിശം തീര്‍ത്തതാണ്.ഷൂസുകൊണ്ട് ചവിട്ടി മെതിച്ച് കീറി ഇട്ടിയിരിക്കുകയാണ് പുസ്തകങ്ങള്‍.അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ എന്‍റെ രണ്ട് പുസ്തകങ്ങളും വലിയ കേടുപാടില്ലാതെ തന്നെ എനിയ്ക്ക് തിരികെ കിട്ടി.പക്ഷെ പുസ്തകത്തിനകത്ത് സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന തിരിച്ചറിയല്‍കാര്‍ഡ് കാണുന്നില്ല.ഞാന്‍ പരതല്‍തുടര്‍ന്നു.ഇതുകണ്ട് ഒരു പോലീസുകാരന്‍ പുറത്ത് വന്ന് കാര്യമന്വേഷിച്ചു.കാര്യമറിയച്ചപ്പോള്‍ കിട്ടിയജീവനും കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടോളാന്‍ പറഞ്ഞു കൂടെ ഒരു ആട്ടും.”ഓട്രാ.............”
പുറത്തിറങ്ങി ബസ് സ്റ്റാന്‍റിന് സമീപത്തെത്തിയപ്പോള്‍ പോലീസുകര്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികലെ തേടി നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു.ഭയാശങ്കകള്‍ക്കിടയില്‍ നാലുമണിയോടെ ഞാന്‍ എന്‍റെ സ്വന്തം സ്ഥലത്തെത്തി.ബസ്സിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരു കൂട്ടം ആള്‍ക്കാര്‍കൂടിയിരിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.അവര്‍ എന്‍റെ അറസ്റ്റ് വിവരം അറിഞ്ഞ് സ്റ്റേഷനിലേയ്ക്ക് വരാനിരിക്കുകയാണ് അവര്‍.ഇതിനകം അച്ഛനെയും അവര്‍ വിവരം അറിയിച്ചിരുന്നു.എന്നെ വാനില്‍ കയറ്റുന്നത് ആരോ കണ്ട് നാട്ടില്‍വിവരം നല്‍കിയതാണ്.നാട്ടിലെ മറ്റ് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ അതി സാഹസികമായി പലവഴികള്‍ സഞ്ചരിച്ച് തിരികെ നാട്ടിലെത്തിയിരുന്നു.തലെ ദിവസം കളിക്കുമ്പോള്‍ ചൂണ്ട് വിരലിനേറ്റ പരിക്കു കാരണം ഞാന്‍ചെറുതായി മുടന്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.കൂട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും അത് പോലീസിന്‍റെ അടികിട്ടിയിട്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ കളിയാക്കി.തല്ല് കട്ടിയിട്ടില്ലെന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞെങ്കിലും ആരും വിശ്വസിച്ചില്ല.അന്ന് എന്‍റെ കൂടെ പ്രക്ടിക്കല്‍ ക്ലാസ്സ് റൂമിലുണ്ടായിരുന്ന സുകുമരനും മറ്റും വര്‍ഷങ്ങളോളം ഈ കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കോടതിയില്‍ ഹാജരാകേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്.പലര്‍ക്കും അന്ന് ക്രൂര മര്‍ദ്ദനം ഏല്‍ക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്.
അന്ന് സംസ്ഥാന ഭരണം ആരുടെ കൈയ്യിലായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയില്ല.ഓര്‍മ്മിച്ചെടുക്കാന്‍ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല.ഏതായാലും അന്നത്തെ ആഭ്യന്തിര മന്ത്രിയ്ക്ക് പഴി കേള്‍ക്കേണ്ടിവന്നിരിക്കും.കക്ഷികള്‍ പരസ്പരം പഴിചാരിയിരിക്കും.എന്നാലും നിഷ്പക്ഷമതികളും വിദ്യാഭ്യസത്തെ വിലമതിക്കുന്നവരും അന്നത്തെ പോലീസ് നടപടിയില്‍ അമര്‍ഷം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാവണം.
ഈ സംഭവത്തെ വിവിധ ഇസത്തിന്‍റെ പശ്ചാത്തലത്തിലും അവതരിപ്പിക്കാം.വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ അവകാശ സമരത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാത്ത മുതലാളിത്ത ബൂര്‍ഷകള്‍ക്കേറ്റ തിരിച്ചടി.സഹപാഠികളെ പോലീസ് പിന്തുടര്‍ന്ന് തല്ലുന്നത് കണ്ട് പരിഹസിച്ച് ചിരിച്ചവര്‍ക്ക് ദൈവം കൊടുത്ത ശിക്ഷ എന്ന നീതി പാഠം.കലാലയത്തില്‍ പഠിക്കാന്‍ വരുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍.എന്തു തന്നെയായാലും എന്നെ സംബന്ധിച്ചടുത്തോളം,ഇത് കോളേജ് ജീവിതത്തിലെ മറക്കാനാവാത്ത ഒരു സംഭവമാണ്,ഈ സംഭവം എന്നിലെ വ്യക്തിയില്‍ പരോക്ഷമായെങ്കിലും പല അനുഭവ പാഠങ്ങള്‍പകര്‍ന്ന് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട് എന്നുള്ളതാണ് സത്യം.

Nawab of Cricket

I am a dashing opening batsman and an off-break bowler and a descent feilder.Oh god I don’t want captaincy.God has blessed me with hand eye co-ordination.People say that my batting suited limited over cricket. But statistics shows that I am a better Test player. I can score hundred runs in a session and a double hundred in a days play. People say that only great Donald Bradman could do it. My breezy innings in the second innings of the test matches help my team in run chase. I am called the Nawab of Najgarh.Upper cut is my special shot. I am not fluent in English so when I get man of the match awards Ravi Shastry has to speak in Hindi. But remember my Hindi is as fluent as my flick of the wrist to square leg for a boundary. Critics say that I am bit weak against shot pitched balls. My eyes glitter when I see a spinner running into me. I am a great fan of Sachin Tendulkar.But remember now I am not under his shade. Cricket lovers predicted that I will be the first person to score a double century in one day Internationals. But my Guru,Sachin did it about two years back. I have now broken his record in style. People were worried about my recent form. But I have clicked at the right moment, for team India is preparing for an all important Australian tour.Ofcourse we want to erase the bad memories of England tour with a successful Australian tour. I missed the England tour because of my injury. Not only that I missed many important matches during the past years. But this time I promise I will be right there to help team India overcomes the mighty Australians.I have a uncanny knack of scoring big hundreds. I am not after any records. But I will play in my style. I am not worried about my hundreds.But I wanted to reach there in style atleast with a sixer.That is why I am………the nawab of……najgrh…..
See you in Australia.
Thank u……sukriya ab hum Australia men milenge…..koshish to karoonga is form ko barkharar rakhne keliye aur lambi pary khelne keliye…kyon ki ….my chahta hum team India har match jeet jaye…..aur har bharteey kirket premiyon ko khushiyan dilaye…..